شناسایی و اولویت بندی نارسایی های نظام آموزش کارکنان سازمان مالیاتی شهر تهران
Abstract
منابع انسانی بدون داشتن دانش و مهارتهای لازم قادر به انجام وظایف و فعالیتهای سازمان نمیباشد. آماده شدن برای ایفای نقش یا شغل مستلزم صرف وقت زیاد و کسب آموزشهای تخصصی است که برگزاری دورههای آموزشی مرتبط توسط سازمان ها را به دنبال دارد. بنابراین، با توجه به اینکه سازمان ها هزینههای بسیاری را صرف آموزش منابع انسانی می کنند، ضروری است جهت افزایش کیفیت این دورهها، نارساییهای مربوط به آن شناسایی شود. این پژوهش با هدف شناسایی و اولویتبندی نارساییهای نظام آموزش کارکنان در سازمان مالیاتی شهر تهران در سال 1394 انجام شده است. روش تحقیق توصیفی- پیمایشی است. در این پژوهش از دو پرسشنامه که پرسشنامه اول بر اساس طیف لیکرت جهت شناسایی نارساییها و پرسشنامه دوم بر اساس رویکرد تحلیل سلسله مراتبی جهت اولویتبندی آن ها استفاده شده است. به این منظور از نظرات 12 نفر خبره در امر آموزش کارکنان استفاده شده است. نتایج حاصل نشان میدهد که بیشترین نارسایی مربوط به مرحله اجرای دورههای آموزشی است. در بین نارسایی های مربوط به مرحله نیازسنجی، عامل توجه ناکافی به نظرخواهی از کارکنان و مدیران سازمان درباره نیازهای آموزشی مربوط به شغل خود با وزن 423/0 بیشترین اهمیت را دارد. در بین نارساییهای مربوط به مرحله برنامه ریزی، تعهد ناکافی در مورد آموزش نیروی انسانی در سازمان است که با وزن 432/0 از اولویت بالایی برخوردار است. در بین نارساییهای مرحله اجرا، تناسب ناکافی بین روشهای آموزشی با اهداف یادگیری با وزن 242/0 از اهمیت بالایی برخوردار است و بین نارساییهای مرحله ارزیابی نامشخص بودن نتایج و پیامدهای آموزش کارکنان به دلیل نبودن الگوی ارزیابی مناسب دوره های آموزشی با وزن 465/0 از اهمیت بالایی برخوردار است.