بررسی دیدگاه پرستاران زن نسبت به نقش سرمایه اجتماعی با رویکرد فرهنگ سازمانی با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و مدل مسیر
Abstract
معمولاً، هر سازمان ابتدا به صورت یک واحد کوچک تأسیس می شود. در شروع فعالیت سازمان، فرهنگ در آن با توجه به عوامل مختلفی به سرعت شکل می گیرد. شکل گیری فرهنگ بستگی به دلایل به وجود آمدن سازمان و جایگاه آن در جامعه و عوامل موفقیت آن از قبیل کارآیی، کیفیت ارائه خدمات، ابداع و نوآوری، تلاش زیاد و وفاداری نسبت به سازمان دارد. وقتی سازمان متولد می شود، تلاش زیادی از طرف کارکنان برای موفقیت سازمان صورت می گیرد. با توجه به نقش فرهنگ سازمانی در افزایش کیفیت مراقبتهای درمانی، توجه به متغیرهای تأثیرگذار بر آن اهمیت فوقالعادهای دارد. در این میان سرمایه اجتماعی یکی از متغیرهایی است که بر فرهنگ سازمانی تأثیرمی گذارد و کنشهای معین افراد را در درون ساختار تسهیل میکند؛ بر همین اساس نیز هدف این مقاله بررسی نقش سرمایه اجتماعی بر فرهنگ سازمانی از دیدگاه پرستاران میباشد. این تحقیق با توجه به هدف آن کاربردی، اما براساس روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی می باشد. نمونه آماری این تحقیق شامل 200 نفر از پرستاران شاغل در بخشهای مختلف بیمارستانهای شهر زنجان میباشد. در این مقاله برای گردآوری مبانی نظری وپیشینه پژوهش از فیش تحقیق استفاده شده است؛ همچنین برای گردآوری داده ها جهت آزمون فرضیه های تحقیق از دو پرسش نامه استفاده گردیده که پس از بررسی روایی و پایایی در بین نمونه آماری تحقیق توزیع شده است. تجزیه و تحلیل دادهها نیز با آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و مدلمعادلات ساختاری صورت گرفته است. یافتههای تحقیق نشان میدهد سرمایه اجتماعی با ضریب استاندارد شده 76/0 و مقدار t 63/11 بر فرهنگ سازمانی تأثیر دارد. همچنین سرمایه اجتماعی با ضریب 585/0 بر فرهنگ تداوم، با ضریب 463/0 بر فرهنگ رسالتی، با ضریب 789/0 بر فرهنگ مشارکتی و با ضریب 567/0 بر فرهنگ سازگاری تأثیر دارد. بر همین اساس پیشنهاد شده که مدیران با تفویض اختیار بیشتر به پرستاران، تشکیل تیمهای کاری مختلف و ایجاد احساس اعتماد بیشتر به مجموعه و همکاران، سرمایه اجتماعی را تقویت نمایند تا از طریق آن فرهنگ سازمانی تقویت شده و از مزایای فرهنگ قوی استفاده شود. نتایج به دست آمده برای این تحقیق با محدودیتهایی همراه بوده است که از جمله میتوان به استفاده از پرسشنامه اشاره نمود که با توجه به محدودیتهای پرسشنامه در تشخیص وضعیت واقعی و موجود، پیشنهاد میگردد تا در تحقیقات بعدی ضمن استفاده از پرسشنامه، از ابزارهای دیگری نیز برای جمعآوری دادهها استفاده گردد. محدودیت دیگر این تحقیق، به محدود بودن نمونه آماری آن باز میگردد؛ نمونه آماری تحقیق حاضر فقط شامل 200 نفر از پرستاران بوده است که با در نظر گرفتن تعداد شاغلان در این شغل، این تعداد کم به نظر میآید؛ بنابراین بایستی در تعمیم نتایج تحقیق به کل جامعه احتیاط بیشتری صورت گیرد.