مطالعۀ ژنتیکی موسیر ایرانی (allium hirtifolium boiss.) با استفاده از نشانگرهای مورفولوژیکی و مولکولی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پژوهش، تنوع ژنتیکی 21 تودۀ موسیر (allium hirtifolium boiss.) وحشی ایران از مناطق جنوب، جنوب غرب، غرب و مرکز ایران با استفاده از صفات مورفولوژیکی و نشانگرهای aflp ارزیابی شد. نتایج نشان داد تودۀ خوانسار دارای بیشترین عرض برگ (42/5 سانتیمتر)، میانگین تعداد برگ در بوته (41/5)، قطر سوخ (84/10 سانتیمتر)، ارتفاع سوخ (95/4 سانتیمتر) و وزن متوسط سوخ (5/122گرم) بود و بنابراین، تودۀ مناسبی برای اهلی‌سازی و کشت است. براساس تجزیۀ کلاستر توده‌های مطالعهشده از نظر صفات مورفولوژیکی در سه گروه قرار گرفتند که تا حد زیادی براساس نزدیکی و دوری جغرافیایی بود. در بررسی مولکولی توسط نشانگرهای aflp از چهار ترکیب آغازگری ecori و msei دارای سه نوکلئوتید انتخابی استفاده شد. در آنالیز مولکولی، 376 نشانگر حاصل شد که 204 نشانگر (28/53 درصد) چندشکلی نشان دادند. براساس دندروگرام حاصل از دادههای مولکولی، توده‌های موسیر بومی ایران در حد تشابه 70 درصد در پنج گروه قرار گرفتند که مطابقت زیادی با پراکنش جغرافیایی آنها نشان داد. همچنین تودۀ کازرون از منطقۀ گرمتر جنوبی با توده‌های شمالیتر که از مناطق سردتر بوند تفاوتهای ژنتیکی بارزتری داشت. نتایج نشان داد تکنیک aflp ابزار مناسبی در ارزیابی تنوع ژنتیکی توده‌های موسیر ایرانی است.