تحلیل الگوی رفتاری گردشگران در دسترسی به جاذبه های شهری (مورد مطالعه: شهر کرمانشاه)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اوقات فراغت، عرصه اجتماعی نوینی است که در بستر مدرنیته، تغییرات فرهنگی اجتماعی معاصر و رشد فرهنگ مصرف گرایی، معنا و اهمیت یافته است. گذران اوقات فراغت، یکی از مهم ترین حوزههای عملکردی در شهرها محسوب میشود. هدف از نگارش این پژوهش، تحلیلی بر الگوهای گذران اوقات فراغت در شهر کرمانشاه میباشد. نتایج نشان داد که بین اوقات فراغت، دسترسی به زیرساختهای شهری، جاذبه فرهنگی- اجتماعی، جاذبههای تاریخی و طبیعی رابطه مستقیم و معناداری میباشد. رابطه اوقات فراغت با دیگر شاخصها (جاذبههای تاریخی، فرهنگی- اجتماعی، زیرساختهای شهری و جاذبههای طبیعی)، طبق رگرسیون چند متغیره 609/0، 089/0، 102/0 و 487/0 است. بنابراین، بیشترین ضریب همبستگی بین اوقات فراغت و جاذبههای تاریخی حاصل شد. همچنین با استفاده از روش اسپیرمن، بین اوقات فراغت و دسترسی به زیرساختهای شهری همبستگی مثبت و معناداری با ضریب 555/0 و با سطح اطمینان 99/0 وجود دارد. یعنی هرچه زیرساختها بهتر باشد، میزان رضایتمندی خانواده از گذراندن اوقات فراغت در سطح شهر بیشتر خواهد بود. بیشترین ضریب همبستگی در روش اسپیرمن بین اوقات فراغت و دسترسی به زیرساختهای شهری حاصل شد و با استفاده از آزمون t تک نمونهای در بین ابعاد مورد نظر پژوهش به جز بعد جاذبههای طبیعی در بقیه موارد در سطح 95% تفاوت معناداری وجود دارد.