بررسی عوامل اجتماعی مرتبط با سازگاری زناشویی در بین معلمان متأهل مدارس راهنمایی شهر مرند
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف این پژوهش، تعیین عوامل اجتماعی مرتبط با میزان سازگاری زناشویی است. خانواده نخستین و منحصر به فردترین نهاد اجتماعی است که سلامت و موفقیت جامعه مرهون پویایی و رضایت مندی اعضای آن است. سازگاری زناشویی حالتی است که طی آن زن و شوهر از ازدواج با یکدیگر و با هم بودن احساس شادمانی و رضایت مندی نموده و بدون شک یکی از عوامل بسیار مهم و حیاتی این رضایتمندی، میزان سازگاری زوجین در ارتباط با عوامل اجتماعی است. محقق با هدف شناخت رابطه عوامل اجتماعی (طول مدت نامزدی، طول مدت ازدواج، سن معلمان هنگام ازدواج، پایبندی به اعتقادات دینی، پایگاه اجتماعی، نسبت خویشاوندی، نحوه آشنایی با همسر، نحوه گذران اوقات مشترک) با میزان سازگاری زناشویی در بعد نظری ازنظریه های نیازهای مازلو، همسان همسری برگس و طول مدت ازدواج میشل آندره برای تبیین روابط متغیرهای پژوهش بهره جسته است. روش تحقیق، پیمایش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن معلمان متأهل مدارس راهنمایی در شهر مرند که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم نمونه 230 زوج به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند، میباشد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه مقیاس سازگاری زوجین گراهام اسپینر و اریک ای فیلسینگر است. داده های حاصل شده با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و به منظور آزمون فرضیه ها؛ متناسب با سطوح سنجش متغیرها از آزمون مقایسه میانگین، t مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس یک طرفه استفاده گردیده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که سازگاری زناشویی در بین افراد مورد مطالعه برابر 51/15± 41/80 بود. اختلاف معنی داری بین عواملی چون نسبت خویشاوندی، گذران اوقات مشترک، پایگاه اجتماعی و پایبندی به اعتقادات دینی با سازگاری زناشویی وجود دارد (05/0 < p).