کاربرد روش تحقیق کیفی در مطالعات فمینیستی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
درعصر حاضر، حرکت و گذار پژوهشهای اجتماعی از روشهای کمی و سخت به روشهای کیفی و نرم انسانگرایانه و تفسیری اهمیت رویکرد کیفی را در تحقیقات اجتماعی دو چندان کرده است. روش گروههای متمرکز ازجمله روشهای کیفی میباشد که ازطریق ارائه تفسیرهای مختلف و متعدد از واقعیت و ایجاد الگوهای مورد توافق حاصل میشود. در مقالهی حاضر، محققین در صددند ضمن تشریح یکی از مهمترین روشهای پژوهش کیفی یعنی گروههای متمرکز[1] و جنبههایی از اجراء این روش از جمله ضبط صدا، سطح دخالت مدیریت، تعداد گروهها، تعداد جلسات و نوع سوالات، کاربرد روش یاد شده را در رویکردهای فمنیستی برجسته نمایند. با این استدلال که، در این روش، تاکید بر تعامل گروهی و ساخت معانی از طریق تعامل افراد با گروه از یک طرف و از طرف دیگر، تمرکز بر ویژگیهایی چون طبیعی بودن محیط، تاکید بر زمینه اجتماعی و غیر بهرهگیرانه بودن باعث شده که روش یاد شده همسویی بیشتری با اصول اخلاقی و سیاستهای فمینیستها داشته باشد. این امر در سالهای اخیر باعث استقبال بیشتر فمنیستها از روش گروههای متمرکز شده است. چرا که از دیدگاه فمینیستها، این روش نقش برجستهای در به گوش رساندن صدای گروههای زنان دارد. درنهایت، روش یاد شده مثل سایر روشهای تحقیق، دارای محدودیتهایی میباشد که توجه به آنها، برای بالا بردن کیفیت تحقیق کمک خواهد کرد. به همین خاطر، در مقالهی حاضر به این محدودیتها هم اشاره خواهد شد.