رابطه تاب آوری و جو روانی- اجتماعی کلاس با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع راهنمایی شهر تهران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: هدف این پژوهش بررسی رابطه تابآوری و جو روانی اجتماعی کلاس با پیشرفتتحصیلی دانشآموزان مقطع راهنمایی شهر تهران بود. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع راهنمایی شهر تهران در سال تحصیلی 90-1389 تشکیل دادند.( 326 دانش آموز162دختر و 164پسر) مقطع راهنمایی شهر تهران با روش خوشهای مرحلهای انتخاب شدند. اطلاعات پژوهش با استفاده از پرسش نامه جو روانی– اجتماعی کلاس میشو، کمو و گوپیل (1991) و مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون (cd-risc، 2003) و بررسی معدل ترم اول دانشآموزان گردآوری شد. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و روش رگرسیون چندگانه همزمان تحلیل شدند. یافتهها نشان داد: 1- بین تاب آوری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ 2- بین جو روانی– اجتماعی کلاس با پیشرفتتحصیلی دانشآموزان رابطه وجود دارد؛ 3- بین ادراک دانشآموزان از جو روانی– اجتماعی کلاس و پیشرفت تحصیلی رابطه وجود دارد؛ 4- بین انتظار دانشآموزان از جو روانی- اجتماعی کلاس و پیشرفتتحصیلی دانشآموزان رابطه وجود دارد؛ 5- براساس متغیرهای تابآوری و جو روانی-اجتماعی کلاس میتوان پیشرفتتحصیلی را پیشبینی کرد.