مقایسه تاثیر آموزش به روش سخنرانی با روش آموزش امداد و نجات همراه با مانور های جنگی بر امادگی عمومی امداد در کارکنان یکی از پادگان های نظامی نیروی دریایی

اکبر شهبازی، a shahbazi research committee, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranعضو کمیته تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران عباس قربان زاده، a ghorbanzadeh department of environmental health, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه بهداشت محیط، عضو کمیته تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (isfahan university of medical sciences) محمد صادق گلوردی یزدی، ms golvardi yazdi department of anesthesiology, hormozgan university of medical sciences, bandar abbas, iranمرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه وکنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (baqiyatallah university of medical sciences) محسن آزاد، m azad student research committee, hormozgan university of medical sciences, bandar abbas, iranعضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان (hormozgan university of medical sciences) ابولقاسم شریفی، a sharifi research and technology deputy, shahrekord university of medical sciences, shahrekord, iranعضو کمیته تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان (hormozgan university of medical sciences)

Abstract

اهداف: شبیه سازی یکی از تکنیک های فعال یادگیری است که فراگیران راتشویق می نماید تاخود در کسب مهارت ها و دانش تلاش کنند، لذا این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آموزش امداد و نجات همراه با مانور های جنگی در کارکنان یکی از پادگان های نظامی در سال 1393 انجام شد. روش ها: در یک مطالعه نیمه تجربی وبه صورت نمونه گیری طبقه ای، 132 نفر از کارکنان نظامی به دو گروه مساوی آموزش به روش سخنرانی و آموزش همراه با مانورهای جنگی تقسیم شدند و جهت تعیین سطح دانش به وسیله آزمون چند گزینه ای محقق ساخته در دو مرحله قبل و بعد از مداخله در زمینه امداد و نجات اندازه گیری شد و بعد از جمع آوری اطلاعات و وارد کردن آنها به نرم افزار spss نسخه 19 با استفاده از آمار توصیفی (میانگین- انحراف معیار و ...) و آمار استنباطی استفاده شد. ابتدا از آزمون کولموگروف اسمیرنف برای تشخیص نرمال بودن داده ها استفاده کرده در صورت نرمال بودن داده ها از آزمون های تی مستقل و تی وابسته و در صورت نرمال نبودن آنها از آزمون من ویتنی و ویلکاکسون به بررسی فرضیات پرداخته شد. یافته ها: میانگین نمره کل افراد قبل از هرگونه مداخله و بعد از آن بترتیب 00/3±81/12و 34/3±59/20 بدست آمد و نتایج حاصل از مقایسه دو گروه قبل و بعد از مداخله نشان می دهد که در هر دو گروه سخنرانی و عملی تفاوت معناداری وجود دارد (0.001(p< و هر دو گروه بعد از مداخله با افزایش نمره همراه بوده است ولی گروه عملی در مقایسه با گروه سخنرانی با افزایش نمره بیشتری همراه بوده است. نتیجه گیری: در بحث آموزش نیروهای نظامی آموزش عملی همراه با مانورهای جنگی نسبت به آموزش به روش سخنرانی بر میزان آمادگی در امداد و نجات تاثیر بیشتری دارد و پیشنهاد می شود جهت آمادگی نظامیان در بحث امداد و نجات از این روش آموزشی استفاده شود.