اثر عصاره آبی گیاه آلوئه ورا (aloe vera l.) در بیان گیرنده p75ntr و نوروتروفین bdnf پس از ضایعه فشاری طناب نخاعی در موش های بزرگ
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور ارزیابی اثر عصاره آبی آلوئه ورا (aloe vera l.) در حیات سلول های عصبی حرکتی، بیان گیرنده مرگ (p75ntr و نوروتروفینمنتج از مغز) bdnf مورد بررسی قرار گرفت. 24 موش بزرگ بالغ ماده نژاد اسپراگ داولی از انستیتو رازی تهیه شد. حیوانات به 4 گروه: 1- لامینکتومی (مهره 11-9 پشتی) و تزریق عصاره آبی آلوئه ورا، 2- لامینکتومی و تزریق عصاره آبی آلوئه ورا به همراه فشار بر نخاع، 3- لامینکتومی و تزریق سرم فیزیولوژی و 4- لامینکتومی و تزریق سرم فیزیولوژی به همراه اعمال فشار بر نخاع تقسیم شدند. تزریقات روزانه و داخل صفاقی به مدت 4 هفته انجام گردید. پس از گذشت 4 هفته موش ها کشته شدند. شمارش سلول های عصبی حرکتی نخاع و مورفومتری انجام شد. بیان گیرنده p75ntr و bdnf به روش ایمنوهیستوشیمیایی بررسی شد. نتایج مطالعات شمارش سلول های عصبی حرکتی نخاع و مورفومتری، حکایت از کاهش به همراه خونریزی و ایجاد حفره در لابه لای سلول های بافت نخاع بدنبال فشار مکانیکی داشت. عصاره آبی آلوئه ورا سبب کاهش مرگ سلول های عصبی حرکتی (p ≤ 0.05) به همراه افزایش بیان bdnf گردید (p ≤ 0.05)؛ باوجود افزایش بیان گیرنده p75ntr در گروه دوم، سبب کاهش معنی دار مرگ سلول های عصبی گردید (p ≤ 0.05) که می تواند ناشی از نقش دوگانه گیرنده و خواص متعدد و متنوع گیاه آلوئه ورا باشد. البته اثر ایمنو مدولاتوری نیز به گونه ای نقش متعدد آلوئه ورا و حیات یا مرگ سلول های عصبی در زمان های مختلف نقش دوگانه گیرنده p75ntr را همانند نتایج تحقیق حاضر مطرح می کند.
Authors and affiliations
- مرجان حشمتی — استادیار، گروه علوم تشریح و پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد
- محمدرضا جلالی ندوشن — استاد، گروه علوم تشریح و پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد
- شهرزاد فخریه — دانش آموخته پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد