بررسی رابطه بین خودتنظیمی یادگیری با مهارت‌های تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی شهر
Abstract
چکیده: هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین خودتنظیمی یادگیری با مهارت‌های تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینیشهراصفهان بود. نمونه مورد مطالعه 350 نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینیشهر بودند که از بین دانشجویان رشتههای مختلف، به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه خود-تنظیمی یادگیری، و پرسشنامه محققساخته مهارت‌های مطالعه بود. نتایج دادههای پژوهش با استفاده از روش همبستگی، تحلیل واریانس یک طرفه و رگرسیون بهوسیله برنامه کامپیوتری spss تحلیل شد. پس از تجزیه و تحلیل دادهها، نتایج زیر بهدست آمد: رابطه معنیدار و مثبتی بین خودتنظیمی یادگیری ومهارتهای تحصیلی در دانشجویان وجود دارد. رابطه معنیدار ولی منفی بین تنظیم کنترل شده و مهارت‌های تحصیلی در دانشجویان وجود دارد. رابطه معنیداری بین هیچیک از انواع تنظیمهای یادگیری با پیشرفت تحصیلی در دانشجویان وجود ندارد. انواع تنظیمهای یادگیری، سهم معنیداری در پیشبینی مهارت تحصیلی ایفا میکنند. بین وضعیت تنظیمهای یادگیری در جنسهای مختلف و رشتههای مختلف تفاوت معنیداری مشاهده نشد.