مقایسه دو شیوه تمرین ترکیبی بر فشارخون، کاتکولامین ها و ترکیب بدن زنان یائسه دارای اضافه وزن

زینب چوبینه، z chobineh physical education and sports science, yasouj university, yasouj, iran.دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران ابراهیم بنی طالبی، e banitalebi department of physical education and sports science, faculty of literature and humanities, shahrekord university, shahrekord, iranدانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران لاله باقری، l bagheri department of physical education and sports science, faculty of literature and humanities, shahrekord university, shahrekord, iranدانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران اسماعیل عظیمیان، e azimian faculty of physical education and sport sciences, university of ahvaz, ahvaz, iran.دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اهواز، اهواز، ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: زنان یائسه در معرض خطر ابتلا به بیماری های قلبی، تغییرات فشار خون و اضافه وزن می باشند. ورزش منظم می تواند در این سنین باعث کاهش بروز این بیماری ها گردد. ترکیب تمرین استقامتی و قدرتی به عنوان یک مداخله درمانی موثر برای بهبود عملکرد جسمانی و سازگاری های قلبی عروقی در افراد یائسه توصیه شده است. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه دو شیوه مختلف تمرین ترکیبی بر فشارخون و کاتکولامین ها و ترکیب بدن زنان یائسه دارای اضافه وزن می باشد. روش : در این پژوهش نیمه تجربی تعداد 28 نفر از زنان یائسه دارای اضافه وزن در شهرستان شهرکرد در سال 1392 از طریق نمونه گیری هدفمند و تصادفی ساده به سه گروه استقامتی-قدرتی، قدرتی- استقامتی و شاهد تقسیم شدند. برنامه های تمرینی به مدت هشت هفته و سه روز در هفته انجام شد. در این مطالعه از متر نواری و ترازوی استاندارد پزشکی secaبرای اندازه گیری قد، وزن و شاخص توده بدنی و از کالیپر هارپندن جهت تعیین ضخامت چربی زیر پوستی و نیز دستگاه فشارخون برای اندازه گیری فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و همچنین از کیت diaplus جهت اندازه گیری غلظت اپی نفرین و نوراپی نفرین استفاده گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون تی وابسته جهت تغییرات درون گروهی و از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه جهت بررسی اختلاف بین گروه ها تحت نسخه 16 نرم افزار spss انجام پذیرفت. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد وزن، شاخص توده بدنی و درصد چربی بدن در هر دو گروه تمرینی کاهش معنی داری یافت (05/0>p). همچنین نتایج نشان داد که هشت هفته تمرین ترکیبی منجر به تغییر معنی داری در فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، میزان اپی نفرین و نوراپی نفرین و نسبت محیط دورکمر به دور باسن نگردید (05/0≤p). نوع ترتیب تمرین ترکیبی تاثیری بر نتایج فشار خون سیستول و دیاستول و همچنین سطوح هورمون های اپی نفرین و نوراپی نفرین نداشت (05/0≤p). نتیجه گیری: مستقل از ترتیب تمرین، برنامه تمرینی تحقیق حاضر منجر به تغییرات مثبت در ترکیب بدن و آمادگی جسمانی شد و برای حفظ سلامتی زنان یائسه ی دارای اضافه وزن موثر است.