اثر محلول پاشی اسید سالیسیلیک و لایم سولفور روی برخی از شاخص های کمی و کیفی نشاء گوجه فرنگی رقم سوپرآ
Abstract
به منظور بررسی اثر محلولپاشی اسید سالیسیلیک و لایم سولفور (کلسیم پلیسولفید) بر روی شاخصهای نشاء گوجهفرنگی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1394 در گلخانه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان انجام شد. عامل اول، محلولپاشی اسید سالیسیلیک (sa) در چهار سطح شامل عدم مصرف (sa1)، 6-10 (sa2)، 4-10 (sa3) و 2-10 (sa4) مولار و عامل دوم، لایم سولفور (ls) در دو سطح عدم مصرف (ls1) و پنج درصد (ls2) بود. اولین محلولپاشی در زمان ظهور سومین برگ حقیقی یعنی بعد از 20 روز پس از کاشت بذر صورت گرفت. محلولپاشیها به فاصله هر 10 روز یک بار و در مجموع پنج بار محلولپاشی انجام شد. در نهایت بوتهها از نظر شاخصهای مهم نشاء در خزانه مانند تعداد برگ، وزن تر و خشک ساقه و ریشه، تعداد روز تا ظهور اولین گلآذین، آنتوسیانین، کلروفیل کل و کارتنوئید برگ مورد بررسی قرار گرفتند. تیمار شاهد با داشتن بیش ترین مقادیر تعداد برگ (1/8)، وزن تر ریشه (17/1 گرم) و خشک ریشه (1/0 گرم)، وزن تر ساقه (1/4 گرم) و وزن خشک ساقه (53/1 گرم)، کلروفیل کل (1/475 میلی گرم بر گرم وزن تازه) و کاروتنوئید (7/154 میلی گرم بر گرم وزن تازه) برگ نسبت به دیگر تیمارها دارای خصوصیات مناسبتری جهت تولید نشاء بود ولی این تیمار بیش ترین میزان تعداد روز تا ظهور اولین گلآذین (67 روز) را داشت. اگرچه در بررسی حاضر اثر متقابل لایم سولفور و اسید سالیسیلیک تأثیر قابل توجهای بر کیفیت نشاء گوجهفرنگی نداشت، با این حال اثرات متقابل مشاهده شده در برخی موارد بیانگر اهمیت مطالعه بیش تر در این زمینه است.