هوش هیجانی و قصد ترک شغل : نقش میانجی گری خشنودی شغلی و عاطفه مثبت
Abstract
هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه هوشهیجانی با قصدترکشغل با میانجیگری خشنودیشغلی و عاطفهمثبت است. شرکت کنندگان در این پژوهش شامل 200 نفر (166 مرد و 34 زن) از کارکنان یک شرکت صنعتی در شهرستان آبادان بود که به روش تصادفی طبقهای انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از آزمون هوشهیجانی شات (sseit) و مقیاسهای خشنودیشغلی (jig) ، عاطفه مثبت (panas) و قصدترکشغل استفاده شد. ارزیابی الگوی پیشنهادی از طریق الگویابی معادلات ساختاری (sem) و با استفاده از نرم افزارهای spss ویراست 21 و amos ویراست 21 انجام گرفت. جهت آزمودن اثرهای واسطهای در الگوی پیشنهادی از روش بوت استراپ در برنامه ماکرو پریچر و هیز (2008) استفاده شد. یافتهها نشان دادند که الگوی پیشنهادی از برازش نسبتاً خوبی با دادهها برخوردار است. برازش بهتر از طریق حذف1مسیر مستقیم غیر معنیدار (هوشهیجانی به قصدترکشغل) و همبسته کردن خطاهای دو مسیر حاصل شد.