رابطه سلامت سازمانی و عدالت سازمانی با بهره وری نیروی انسانی در کارکنان مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم (ص) دانشگاه علوم پزشکی مازندران
Abstract
هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین سلامت سازمانی و عدالت سازمانی با بهرهوری نیروی انسانی در کارکنان مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم (ص) دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری آن را کلیه کارکنان مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم (ص) دانشگاه علوم پزشکی مازندران به تعداد 450 نفر تشکیل میدادند که براساس جدول کرجسی و مورگان تعداد 210 نفر با روش نمونهگیری تصادفی – طبقهای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامه سلامت سازمانی مایلز (2006) با 44 سوال و در هفت مولفه (انسجام نهادی، نفوذ مدیر، ملاحظهگری، ساختدهی، پشتیبانی منابع، روحیه و تاکید علمی)، پرسشنامه عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (1993) با20 سوال و در سه مولفه (عدالت توزیعی، عدالت رویهای و عدالت تعاملی) و پرسشنامه بهرهوری نیروی انسانی با 18 سوال و در دو مولفه (کارایی و اثربخشی) استفاده شده است. روایی صوری و محتوایی ابزارها به تایید صاحبنظران امر رسید و پایایی آنها با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه سلامت سازمانی 822/0=α ، پرسشنامه عدالت سازمانی 741/0=α و پرسشنامه بهرهوری 714/0=α بدست آمده است. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای همبستگی پیرسون، t مستقل و رگرسیون چند متغیره استفاده شده است. نتایج نشان داد که؛ بین سلامت سازمانی و عدالت سازمانی با بهرهوری نیروی انسانی در کارکنان مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم (ص) دانشگاه علوم پزشکی مازندران رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که؛ عدالت سازمانی با ضریب بتا 412/0=β بیشترین ارتباط را با بهرهوری نیروی انسانی دارا میباشد. بین سلامت سازمانی، عدالت سازمانی و بهرهوری نیروی انسانی در کارکنان برحسب جنسیت تفاوت معناداری وجود ندارد.