بررسی تاثیر سرریز تکنولوژی ناشی از سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر بهرهوری نیروی کار در صنایع کارخانهایی ایران
Abstract
بر اساس نظر بسیاری از اقتصاددانان، شکاف قابل توجه درآمد سرانه بین کشورهای توسعهیافته و درحال توسعه ناشی از شکاف قابل توجه فناوری مابین آنان است. نتایج مطالعات تجربی بیان می کنند، کشورهای در حال توسعه اگر با محدودیت ایجاد تکنولوژی مواجهاند میتوانند از کانال جریان ورودی سرمایهگذاری مستقیم خارجی اقدام به کاهش شکاف فناوری نمایند، این کار منجر به انتقال تکنولوژی و در نتیجهی آن افزایش بهرهوری میشود. انتقال تکنولوژی با این شیوه را سرریز تکنولوژی مینامند. سرریز تکنولوژی سرمایهگذاری مستقیم خارجی، واردات تکنولوژی و مخارج تحقیق و توسعه داخلی، علاوه بر نهادههای سنتی تولید (نیروی کار و موجودی سرمایه) میتوانند از طریق توسعه تکنولوژی، بهرهوری نیروی کار، و در نتیجه عملکرد بخش صنعت را تحت تاثیر قرار دهند. باتوجه به نقش تعیینکننده بخش صنعت در اقتصاد ایران، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر سرریز تکنولوژی ناشی از سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر بهرهوری نیروی کار در صنایع کارخانهایی ایران طی سالهای 1390-1376 است. این پژوهش با استفاده از روش دادههای تابلویی به این نتیجه میرسد که سرریز تکنولوژی ناشی از سرمایهگذاری مستقیم خارجی تاثیر مثبت و معنیداری بر بهرهوری نیروی کار دارد. همچنین تاثیر مخارج تحقیق و توسعه داخلی و واردات تکنولوژی بر بهرهوری نیروی کار مثبت و معنیدار است.