مقایسه پاسخ های سیستم فیبرینولیتیک به انواع انقباض عضلانی آیزوکینتیک در مردان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف تحقیق حاضر مقایسه پاسخ های سیستم فیبرینولیتیک به انواع انقباض عضلانی آیزوکینتیک در مردان بود. 10 مرد سالم (4/3 ± 1/26 سال) در سه جلسه جداگانه به طور تصادفی سه پروتکل انقباض عضلانی آیزوکینتیک کانسنتریک/ کانسنتریک (c/c)، ایسنتریک/ ایسنتریک (e/e) و کانسنتریک/ ایسنتریک (c/e) را به صورت فلکشن و اکستنشن زانو در هر دوپا و با استفاده از دستگاه دینامومتر اجرا کردند. در هر سه پروتکل آزمودنی ها 4 ست 10 تکراری فلکشن و اکستنشن زانو را با سرعت 60 درجه در ثانیه اجرا نمودند. قبل از شروع فعالیت، بلافاصله پس از فعالیت و پس از 30 دقیقه ریکاوری نمونه های خونی جهت اندازه گیری آنتی ژن فعال کننده پلاسمینوژن بافتی (t-pa)، آنتی ژن مهار کننده فعال کننده پلاسمینوژن (pai-1) و دی – دایمر (d-dimer) گرفته شدند. آنتی ژن t-pa در پاسخ به هر سه انقباض آیزوکینتیک افزایش و در دوره ریکاوری کاهش یافت (p 0/05). مقادیر d-dimer در پاسخ به فعالیت آیزوکینتیک تغییر معناداری نشان نداد (p>0/05) و بین سه پروتکل تفاوت معناداری وجود نداشت (p>0/05). براساس یافته ها می توان نتیجه گیری نمود که انقباض آیزوکینتیک موجب افزایش فعالیت سیستم فیبرینولیتیک می گردد و اینکه پروتکل های c/c و c/e در مقایسه با پروتکل e/e باعث فعال شدن بیشتر سیستم فیبرینولیتیک می گردند.