بررسی تغییرات پوشش گیاهی مراتع گیان نهاوند در شرایط چرا و قرق
Abstract
مطالعه تغییرات پوشش گیاهی تحت شرایط چرا و عدم چرای دام در رویشگاههای مرتعی، با توجه به نقش آن در برنامه ریزیهای احیای مراتع از اهمیت ویژهای برخوردار است. برای امکان تفکیک اثر مدیریت از اثرهای فاکتورهای اقلیمی، تأثیر قرق در اصلاح مراتع گیان در استان همدان طی چهار سال مورد بررسی قرار گرفت. یادداشتبرداری در پلاتهای ثابت از سال 1375 تا سال 1379 به مدت 4 سال در داخل و خارج قرق انجام شد. بررسی تغییرات پوشش تاجی در محدوده قرق و بیرون آن در سالهای بررسی نشان داد که در سال 1378 نسبت به سال 1375 در داخل قرق، جمع پوشش تاجی گونه های دائمی حدود 80 درصد افزایش یافته است و همچنین در طول این مدت در بیرون قرق نیز جمع پوشش تاجی گونه های چند ساله زیاد شد که از نظر آماری معنی دار بودند. بدین ترتیب مقایسه پوشش تاجی گونه های چندساله داخل و بیرون قرق در سال آخر بررسی نیز نشان داد که پوشش تاجی این گونه ها در بیرون قرق زیادتر از داخل قرق بودند و این بدلیل افزایش زیاد گونه های بوته ای خاردار و کاهش گندمیان در بیرون قرق بود. بنابراین در طول بررسی گونه های کلاسi و ii در داخل قرق افزایش و گونه های کلاس iii کاهش یافتند، در حالی که در بیرون قرق عکس آن اتفاق افتاد و همچنین تولید در داخل قرق افزایش و در بیرون آن کاهش یافت.