تنوع گونه ای کنه های میان استیگمای (acari: mesostigmata) خاک زی جنگل های ارسباران
Abstract
تنوع گونه ای شامل بخش عمده ای از تنوع زیستی و یکی از مهمترین شاخصهای نشان دهنده تغییرات در اکوسیستم هاست. وجود کنههای میاناستیگمای خاکزی و تغذیه و تأثیر آنها در تعادل طبیعی موجودات زنده خاک دارای اهمیت زیادی است. این پژوهش با هدف ارزیابی تنوع گونهای کنههای میاناستیگما در فصل تابستان سال 1392 با جمعآوری نمونههایی از چهار منطقه در جنگلهای ارسباران انجام شد. شاخصهای تنوع گونهای شانون، سیمسون و بریلوین و همچنین شاخصهای یکنواختی سیمسون، کامارگو و اسمیت- ویلسون با استفاده از نرم افزار ecological methodology 6.0 محاسبه شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بیشترین فراوانی نسبی مربوط گونههای خانواده veigaiidae، veigaia nemorensis (koch, 1836) با 54/11 درصد و veigaia planicola (berlese, 1882) با 34/8 درصد و کمترین آن مربوط به گونه sejus sp. از خانواده sejidae با 17/0 درصد است. بیشترین مقدار شاخص تنوع شانون (61/4)، سیمسون (97/0) و همچنین بیشترین مقدار شاخص یکنواختی سیمسون نیز با (65/0) در منطقه کلاله که دارای بیشترین تعداد گونه جمعآوری شده است محاسبه شد. بالا بودن درصد فراوانی کنههای خانواده veigaiidae را میتوان به قدرت شکارگری بالای آنها در خاک و غنی بودن فون جنگل نسبت داد.