بررسی اثر ایستگاه های خدمات شترداری بر برخی خصوصیات تولیدی و تولیدمثلی گله های شتر استان هرمزگان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ایستگاه های خدمات شترداری، مکان هایی می باشند که به صورت مشارکتی استفاده می شوند و ساربان ها شترهای دامداران مختلف را برای چرا به مرتع برده و در پایان روز به ایستگاه ها برمی گردانند. در این تحقیق اثر ایستگاه های مذکور بر ویژگی های تولیدی و تولیدمثلی گله های شتر در شهرستان های بندر سیریک و بندر جاسک استان هرمزگان بررسی شد و با استفاده از پرسشنامه دو گروه از پرورش دهندگان شتر (گروه تابع ایستگاه و گروه مستقل از ایستگاه) مقایسه شدند. اطلاعات دو گروه مورد نظر با استفاده از نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل نشان داد که 38/72 درصد از بهره برداران بی سواد یا دارای تحصیلات ابتدایی هستند و متوسط تحصیل بین 4-3 سال است. بین متوسط سن دامداران و اندازه جمعیت گله دو گروه اختلاف معنی داری وجود داشت (05/0>p). سابقه شترداری در گروه مستقل از ایستگاه ها بیشتر بود (01/0>p). اثر ایستگاه بر برخی از پارامترهای تولیدی گله های شتر نظیر وزن تولد (01/0>p)، میزان شیردهی (01/0>p)، درصد تلفات (01/0>p)، میانگین وزن گله (نرو ماده) (05/0>p)، تلفات ناشی از حمله وحوش (01/0>p)، تصادفات جاده ای و سرقت شترها (01/0>p) معنی دار بود. در حالی که این اثر برای سن اولین زایش، فاصله بین دوزایش، سن شیرگیری، مدت زمان شیردهی و متوسط دوره شیردهی تغییری را نشان نداد. نتایج نشان داد استفاده از ایستگاه ها با مدیریت عمومی و مشارکتی می تواند بر کاهش تعداد تلفات و دیگر پارامترهای تولیدی و تولید مثلی اثر مثبت و قابل توجهی داشته باشد.