تعیین شاخص های آسایش اقلیم گردشگری در استان آذربایجان شرقی با استفاده از مدل tci
Abstract
استان آذربایجان شرقی در شمال غرب ایران، دارای آب و هوای کوهستانی است که از تابستانهای معتدل با هوایی مطبوع و زمستان های سرد برخوردار است. این استان دارای جاذبه های طبیعی و تاریخی برای جذب گردشگر می باشد. هدف از این پژوهش، توسعه گردشگری در منطقه است. بدین منظور لازم است بازه های زمانی مناسب جهت حضور گردشگران در منطقه مشخص گردد. جهت تعیین بازه های زمانی مناسب گردشگری، مطالعه آب و هوایی منطقه مورد توجه قرار گرفت. به همین منظور از داده های اقلیمی 6 ایستگاه سینوپتیک برای ارزیابی شرایط آسایش اقلیمی استفاده شد. در این پژوهش با استفاده از شاخص اقلیم آسایش گردشگری (tci) شرایط مناسب آب و هوایی در دوره های اقلیمی مشخص شد. سپس با استفاده از روش های میانیابی و آزمون آنها (کمترین میزان خطا) اقدام به پهنه بندی شرایط آسایش اقلیمی در بازه های زمانی ماهانه شد. داده های مورد استفاده در این پژوهش مربوط به میانگین هفت پارامتر اقلیمی در ایستگاه های سینوپتیک استان می باشد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که ماههای می، ژوئن، ژوئیه، آگوست و سپتامبر، بهترین شرایط را برای حضور گردشگران در استان فراهم می آورد. از نظر گسترش مکانی نیز بخش هایی از شمال غرب و جنوب غرب منطقه مورد مطالعه شرایط آسایش اقلیمی مناسبتری دارد.