مصرف خودسرانه دارو در زنان شهر یاسوج و عوامل مرتبط با آن: یک مطالعه مقدماتی برای طراحی مداخله رفتاری مبتنی بر الگوی باور سلامت

افسانه بهروزپور، afsaneh behroozpour msc. student, department of health education and promotion, school of public health, yasuj university of medical sciences, student research committee, yasuj, iranدانشجوی دوره کارشناسی ارشد، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران محسن شمس، mohsen shams ph.d. associate professor, determinants of health research center, yasuj university of medical sciences, yasuj, iranدانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی یاسوج (yasouj university of medical sciences) معصومه موسوی، masoumeh mousavi ph.d. student, department of epidemiology, student research committee, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranدانشجوی دوره دکتری، گروه اپیدمیولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایرانسازمان اصلی تایید شده: مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت رحیم استوار، rahim ostovar ph.d. associate professor, determinants of health research center, yasuj university of medical sciences, yasuj, iranدانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شیراز (shiraz university of medical sciences) مصطفی ملکی، mostafa maleki msc. student, department of health education and promotion, school of public health, student research committee, yasuj university of medical sciences, yasuj, iranکارشناس ارشد، گروه آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایرانسازمان اصلی تایید شده: مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: خوددرمانی، به عنوان یک رفتار مخاطره آمیز سلامت شایع در ایران، باعث هزینه­های مادی و غیرمادی زیادی برای ایرانیان می­شود. این مطالعه با هدف تعیین وضعیت خود درمانی در زنان ساکن شهر یاسوج و عوامل مؤثر بر آن انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی بر روی ۱۹۲ نفر از زنان تحت پوشش مراکز بهداشتی درمانی شهری شهر یاسوج انجام شد و شرکت کنندگان با روش نمونه گیری تصادفی ساده از بین پرونده­های تحت پوشش هر مرکز انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد سازه های الگوی باورسلامت استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماریspss 16 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: شایع ترین بیماری برای خود درمانی سرماخوردگی گزارش شد. داروهای سرماخوردگی از گروه داروهای بدون نیاز به نسخه پزشک و داروهای آنتی بیوتیک از گروه داروهای نیازمند نسخه پزشک، بیشترین مصرف جهت خود درمانی را داشتند. نتایج بررسی سازه­های الگوی باور سلامت نشان داد که سازه حساسیت درک شده با میانگین امتیاز 46/3 ± 63/17 اصلی ترین سازه مرتبط با خود درمانی در زنان بود. نتیجه گیری: بعد از مشخص شدن علل خود درمانی و ارتباط آن با سازه­های الگوی باور سلامت، طراحی و اجرای برنامه­های آموزشی به منظور افزایش درک خطر مصرف خودسرانه دارو در بین اقشار مختلف جامعه به خصوص زنان ضروری به نظرمی­رسد.