اثر اسانس گونه های مختلف آویشن بر فراسنجه های تولید گاز ، قابلیت هضم و فراسنجه های تخمیری شکمبه ای در شرایط آزمایشگاهی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مطالعه ا ی به منظور بررسی تأثیر اسانس گونههای مختلف گیاه دارویی آویشن بر فراسنجههای تولید گاز، قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی در شرایط آزمایشگاهی در قالب دو آزمایش انجام شد. به این منظور گونه های مختلف گیاه دارویی آویشن در مرحله گلدهی به ترتیب از مناطق: شیراز (zataria m ultiflora )، اسفراین (thymus transcaspicuslamiaceae)، شاهرود (thymus fallax )، جنگل گلستان (transcaucasicus thymus) و گرگان ( vulgaris thymu s) جمع آوری شد. گونههای مختلف جمعآوری شده با دستگاه میکروویو در دمای 110 درجه سلسیوس و طول موج 450 نانومتر به مدت 45 دقیقه اسانسگیری شدند. تیمارهای آزمایشی شامل این موارد بوده است: 1) تیمار شاهد شامل جیره پایه با نسبت علوفه به کنسانتره 50:50 (بدون افزودن اسانس) 2) تیمارهای 2 تا 6 شامل جیره پایه + اسانس حاصل ازگونههای مختلف. نتایج نشان داد که افزودن اسانس گونههای مختلف آویشن تأثیر معنی داری بر پتانسیل و نرخ تولید گاز داشت (05/ 0> p)، به طوری که در پایان مدت انکوباسیون تیمار شاهد بالاترین پتانسیل تولید گاز (6/ 369 میلی لیتر به ازاء هر گرم ماده خشک) را در مقایسه با سایر تیمارها داشت. هم چنین اختلاف معنیداری بین تیمارهای دارای اسانس از نظر فراسنجههای تخمینی نسبت به تیمار شاهد مشاهده شد (05/ 0> p). استفاده از اسانس کاهش معنیداری در ph محیط کشت نسبت به تیمار شاهد را موجب شد (05/0p< ). در این آزمایش، بین تیمارهای مختلف از نظر قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی اختلاف معنی داری وجود نداشت (05/0<p) ، با این حال، تیمارهای دارای اسانس در مقایسه با تیمار شاهد عامل تفکیک، تولید توده میکروبی و بازده تولید توده میکروبی بالاتری داشتند (05/0p< ). به طور کلی، می توان نتیجه گرفت که اسانس گونه های مختلف آویشن توان تغییر فرآیندهای تخمیر شکمبه ای را دارند، هرچند آزمایش های بیشتری برای تعیین دوز مناسب اسانس گونههای مختلف مورد نیاز است.