افزایش ایمنی زایی ساقه ی پروتئین هماگلوتینین ویروس انفلوانزا در همراهی با پروتئین شوک حرارتی leishmania major، گامی در جهت ساخت واکسن واحد
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: ویروس انفلوانزا می تواند در انسان عفونت حاد تنفسی با شدت های متفاوت ایجاد کند که حتی در پاره ای از موارد، منجر به مرگ می شود. واکسن های موجود، شناساگر سر متغیر پروتئین هماگلوتینین است و بنا بر این، نیازمند به روزرسانی سالانه می باشد. به تازگی، تلاش های زیادی در جهت ساخت واکسن های وسیع الطیف بر مبنای آنتی ژن های حفاظت شده ی ویروس انفلوانزا انجام گرفته است. هدف از این مطالعه، ارزیابی ایمنی زایی زیرواحد ha2 ویروس انفلوانزای نوع a در مدل موشی بود. روش ها: پروتئین نوترکیب ha2 در باکتری escherichia coli بیان و استخراج شد و با استفاده از ستون کروماتوگرافی نیکل، تخلیص گردید. جهت حذف نمک های اضافی و اوره و بازگرداندن پروتئین به شکل اولیه، از روش دیالیز با شیب اوره کمک گرفته شد. موش های balb/c شش تا هشت هفته ای، با پروتئین ha2 تنها و یا همراه با ادجوانت های hsp70 221-604 از leishmania major و یا freund، به صورت تحت جلدی واکسینه شدند. در ادامه، ایمنی همورال با آزمایش elisa (enzyme-linked immunosorbent assay) بررسی گردید و در نهایت، موش های هر گروه با ویروس pr8 چالش شدند. یافته ها: در موش های دریافت کننده ی پروتئین ha2، همراه یا بدون ادجوانت، آنتی بادی اختصاصی تولید شده بود. موش هایی که پروتئین ha2 را همراه با freund دریافت کرده بودند، آنتی بادی اختصاصی با تیتر بالاتری تولید کردند. در حالی که، موش های دریافت کننده ی ha2 همراه با hsp70، در چالش با ویروس وحشی بهتر محافظت شده بودند. نتیجه گیری: پروتئین های شوک حرارتی باعث القای پاسخ آنتی بادی شده، ایمنی ذاتی را نیز تحریک می کنند. نتایج این پژوهش نشان داد که پروتئین ha2 به تنهایی و یا همراه با hsp70 قادر است، موش ها را در برابر چالش با دوز کشنده ی ویروس محافظت نماید و می تواند، به عنوان یک واکسن واحد در نظر گرفته شود.