بررسی پاسخ های قلبی عروقی بیماران مبتلا به کمردرد مزمن به تمرینات ثبات دهنده ی ستون فقرات، قبل و بعد از یک دوره تمرینات ثبات دهنده ی تنه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: کمردرد باعث کاهش سطح فعالیت فیزیکی در زندگی روزمره می شود که این موضوع منجر به ناتوانی بیشتر و کمردرد مزمن می شود. این مطالعه بر روی 20 مرد مبتلا به کمردرد در دو گروه 10 نفری مورد و شاهد و 10 مرد روش ها: سالم انجام شد. بعد از ده دقیقه استراحت، تمرینات straight partial sit-up (spsu) و oblique partial sit-up (opsu) انجام و پاسخ های قلبی - عروقی آن ها ثبت شد. جهت بررسی اثر دوره های تمرینی، انجام یک دوره ی چهار هفته ای این تمرینات در گروه مورد، در نظر گرفته شد. یافته ها: تفاوت معنی داری بین گروه های کمردرد با سالم، از لحاظ تغییرات فشارخون سیستول و دیاستول دیده شد (05/0 p <)، اما تفاوت معنی داری از لحاظ ضربان قلب دیده نشد (05/0 < p). تفاوت معنی داری از لحاظ تغییرات فشارخون سیستول، دیاستول و ضربان قلب بین ابتدا و انتهای مطالعه در گروه مورد دیده شد (05/0 p <)، ولی تفاوتی در گروه های دیگر وجود نداشت (05/0 < p). نتیجه گیری: با توجه به تئوری deconditioning در افراد مبتلا به کمردرد، عضلات تنه ی این افراد از قدرت کم تری برخوردارند و در انجام یک فعالیت، شدت انقباضی بیشتری به کار می برند. بنابراین تغییرات افزاینده ی پاسخ های قلبی - عروقی در افراد مبتلا به کمردرد نسبت به افراد سالم بیشتر است. همچنین بعد از اتمام دوره های تمرینی، قدرت عضلانی، افزایش می یابد و در نتیجه پاسخ های قلبی - عروقی تمرینات بعد از دوره های تمرینی نسبت به قبل از دوره های تمرینی کم تر می شود.