طراحی ایمونوسنسور الکتروشیمیایی بر اساس نانو ذره طلا به عنوان نشان و نانو کامپوزیت حاوی مواد کریستالی متحرک و پلی وینیل الکل

زهرا میرزایی زاده، zahra mirzaeezadeh biosensor research center, endocrinology and metabolism molecular -cellular sciences institute, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات بیوسنسور، پژوهشکده علوم سلولی- مولکولی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران هاجر زارع، hajar zarei biosensor research center, endocrinology and metabolism molecular -cellular sciences institute, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات بیوسنسور، پژوهشکده علوم سلولی- مولکولی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران کبری امیدفر، kobra omidfar biosensor research center, endocrinology and metabolism molecular -cellular sciences institute, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات بیوسنسور، پژوهشکده علوم سلولی- مولکولی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

Abstract

مقدمه: در این مطالعه با استفاده از، آنتی بادی آلبومین انسانی کونژوگه با نانوذرات طلا به عنوان نشان الکتروشیمیایی و همچنین نانوکامپوزیت مزوپوری حاوی مواد کریستالی متحرک-41 (mcm-41) و پلی وینیل الکل (pva) به عنوان سطح تثبیت کننده ایمونوسنسور جدیدی ساخته شده است. روش ها: برای تعیین خواص فیزیکوشیمیایی و الکتروشیمیایی این غشای هیبریدی در ایمونوسنسور طراحی شده، روش های میکروسکوپ الکترونی انتشار زمینه ای (fesem) ، ولتامتری چرخه ای (cv) و ولتامتری تمایز پالسی (dpv) استفاده شده است. یافته ها: با استفاده از میکروسکوپ الکترونی انتشار زمینه ای (fesem) اتصال مناسبی بین hsa و mcm-41 و همچنین رسوب لایه متراکمی از غشای mcm-41-hsa-pva روی سطح الکترود مشاهده شد. dpv برای اندازهگیری کمی آنتی ژن استفاده گردید. نتیجه گیری: در شرایط بهینه این بیوسنسور می تواند hsa را در محدوده خطی بالایی (0.5-200µg/ml) با حد تشخیصی پایین تر از 1ng/mlتشخیص دهد. این روش جدید تکرارپذیری، ثبات و پایداری و قابلیت اطمینان مناسبی را نشان داد و همچنین می تواند برای تشخیص آنتی ژن های دیگر مورد استفاده قرار گیرد.