سازوکار آنتی زنوز در ارتباط با الگوی الکتروفورز پروتئین برخی ژنوتیپ های بادمجان تحت تنش تریپس پیاز thrips tabaci lindeman (thys.: thripidae)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تریپس پیاز،thrips tabaci lindeman یکی از آفات مهم محصولات کشاورزی بوده که به طور گسترده در تمام نقاط جهان انتشار دارد. بادمجان از جمله میزبانهای این آفت است که هر ساله متحمل خسارات فراوانی میشود. در این پژوهش، سازوکار آنتیزنوز و نقش تراکم تریکوم و میزان کلروفیل برگ ده ژنوتیپ بادمجان (بلکبیوتی، بلاکی، یلدا، لیدی، لیندا، لیما، کیم، برازجان، سیاه مشهد و محلیزابل) نسبت به آفت تریپس در قالب آزمون انتخاب آزاد در گلخانه با شرایط دمایی 1±25 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 5±60 درصد با نسبت روشنایی/تاریکی (8/16) مورد بررسی قرار گرفت. همچنین الگوی الکتروفورزی پروتئین کل هر ژنوتیپ و تنوع آن در ژنوتیپهای مختلف با استفاده از روش sds-page، و نیز ارتباط این صفت با تعداد تریپسهای جلب شده طی آزمون انتخاب آزاد مورد ارزیابی قرار گرفت. بررسی الگوی الکتروفورزی ژنوتیپهای مورد مطالعه، حاکی از وجود تفاوت در تعداد و نوع باندهای پروتئینی و نشاندهنده وجود تنوع بین تیمارهای (ارقام) مورد آزمایش بود که میتوان از این موضوع در برنامههای بهنژادی ژنوتیپهای بادمجان نسبت به آفت تریپس بهره برد. ژنوتیپها از نظر درصد آسیب تریپس پیاز، میزان کلروفیل برگ و تراکم تریکومها دارای اختلاف معنیداری بودند همبستگی معنیداری بین صفات مورد اندازهگیری در گلخانه و دادههای مولکولی بدست نیامد اما، به طورکلی، ژنوتیپهای لیما و لیندا با دارا بودن بیشترین فاصله ژنتیکی (454/0) نسبت به سایر ارقام مورد مطالعه و پتانسیل مقاومتی نسبت به تریپس پیاز، میتوانند در برنامههای بهنژادی مورد تلاقی قرار گرفته و در آزمونهای تکمیلی، بیشتر مورد بررسی قرار گیرند.