اثر هشت هفته تمرین هوازی بر آپلین پلاسما در موش های صحرایی نر دریافت کننده l-name
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: شواهد موجود از التهاب سیستمیک در حضور چاقی و مقاومت انسولین حمایت می نمایند. آپلین از بافت چربی ترشح می شود و نقش مهمی در فرآیند التهاب دارد. هدف این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر آپلین پلاسما در موش های صحرایی نر دریافت کننده نیترو ال-آرژنین متیلاستر (l-name) می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 20 ماهه به طور تصادفی به چهار گروه کنترل، تمرین، مهارکننده و تمرین- مهارکننده تقسیم شدند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و با شدت 80-75 درصد اکسیژن مصرفی بیشینه اجرا شد. سه روز پس از آخرین جلسه تمرینی موش ها کشته شدند و نمونه های پلاسما به منظور بررسی آپلین جمع آوری شد. نتایج: نتایج نشان داد که سطح آپلین پلاسما در گروه تمرین بعد از هشت هفته تمرین استقامتی نسبت به گروه کنترل تغییر معنی داری نداشت (0/525 p=). باوجوداین، نتایج نشان داد که بین آپلین پلاسما در گروه مهارکننده نیتریک اکسید با گروه کنترل اختلاف معنی داری وجود دارد (p= 0/003). هم چنین، نتایج نشان داد بین سطوح انسولین و گلوکز چهار گروه اختلاف معنی داری وجود ندارد (05/p> 0). نتیجه گیری: به نظر می رسد سطوح آپلین پلاسما با افزایش سن تحت تاثیر فعالیت هوازی قرار نمی گیرد. با این وجود، مهار کننده نیتریک اکسید می تواند سطوح آپلین پلاسما را کاهش دهد.