استخراج و مقایسه خصوصیات فیزیکوشیمیایی پکتین پوست خربزه آناناسی، طالبی سمسوری و گالیا به کمک امواج مایکروویو
Abstract
سابقه و هدف: پکتین مخلوط پیچیدهای از پلیساکاریدها است که به فراوانی در صنعت غذا به عنوان ژلکننده، ثباتدهنده و امولسیفایر مورد استفاده قرار میگیرد. هدف از این تحقیق مقایسه بازده تولید و خصوصیات فیزیکوشیمیایی پکتین استخراج شده از پوست خربزه آناناسی، طالبی سمسوری و گالیا به کمک امواج مایکروویو است. مواد و روش ها: پکتین به کمک امواج مایکروویو با توان 700 وات، زمان پرتودهی 3 دقیقه، ph برابر با 5/1 و نسبت حلال به ماده اولیه برابر با 15 وزنی/ حجمی استخراج شد، سپس خواص فیزیکوشیمیایی پکتینها نظیر محتوای گالاکتورونیک اسید، درجه استریفیکاسیون، خواص امولسیفایری، رفتار جریان و طیف مادون قرمز تبدیل فوریه بررسی گردید. یافته ها : نتایج نشان داد که پکتین هر سه محصول دارای راندمان (15-14 درصد) و درجه خلوص (با محتوای گالاکتورونیک اسید بالای 65 درصد) مطلوبی هستند. بررسی درجه استریفیکاسیون مشخص کرد که پکتین حاصل از خربزه آناناسی و طالبی سمسوری جزو پکتینهای با درجه استری پایین و پکتین پوست گالیا جزو پکتینهای با درجه استری بالا میباشند. فعالیت امولسیفایری هر سه پکتین پایین بود. رفتار جریانی محلولهای پکتین حاصل از پوست خربزه آناناسی و طالبی سمسوری در تمامی غلظتها، نیوتنی ولی پکتین پوست گالیا در غلظتهای مختلف، رفتارهای متفاوتی نشان داد. نتیجه گیری: راندمان مناسب، درجه خلوص مطلوب و خصوصیات فیزیکوشیمیایی پکتین حاصل از پوست خربزه آناناسی، طالبی سمسوری و گالیا نشان می دهد که میتوان از این ضایعات کشاورزی به عنوان یک منبع نوید بخش در تولید پکتین استفاده نمود. واژگان کلیدی: پکتین، مایکروویو، خربزه آناناسی، طالبی سمسوری، گالیا