مطالعه اثر عصاره هیدروالکلی ریشه گیاه شیرین بیان در بهبود باروری موش های سوری مبتلا به هایپرآندروژنیسم ناشی از سندروم تخمدان پلی کیستیک تجربی ایجاد شده توسط لتروزول.
Abstract
زمینه و هدف: سندرم تخمدان پلیکیستیک (pcos) شایعترین اختلال غدد درونریز در زنان میباشد. این سندرم با علایم افزایش هورمونهای آندروژنی، عدم تخمکگذاری، ناباروری و چاقی مشخص میگردد. مهمترین نشانه برای وجود تخمدان پلیسیستیک، افزایش آندروژنهای خونی میباشد. هدف از این تحقیق بررسی اثر عصاره هیدروالکلی ریشه شیرین بیان بر عوارض هایپرآندروژنیسم ایجاد شده توسط تخمدان پلی کیستیک تجربی بر توان باروری موشهای سوری ماده میباشد. روش بررسی: در این بررسی، 84 قطعه موش سوری به 6 گروه تقسیم شدند: گروههای کنترل، هایپرآندروژن، تیمار 1 mg/kg)150 (، تیمار 2 mg/kg)300 (، تیمار 3 mg/kg)450 ( و تجویز شیرینبیان تنها با دوز mg/kg450 صورت گرفت. گروههای هایپرآندروژن و تیمار 21 روز متوالی لتروزول با دوز mg/kg 2 لتروزول از طریق خوراکی دریافت کردند. گروههای تیماری دو ساعت بعد عصاره شیرینبیان با دوزهای یاد شده از طریق خوراکی دریافت کردند. بعد از پایان دوره درمان از هر گروه 10 قطعه موش به طور تصادفی برای انجام فرایند لقاح داخل آزمایشگاهی انتخاب شدند. در روند لقاح داخل آزمایشگاهی درصد اووسیتها، میزان لقاح و رویان و بلاستوسیست و توقف آنها بین گروههای مختلف مقایسه شد. یافته ها: مقایسه نتایج در گروههای مختلف نشان داد که در گروه هایپرآندروژن عوامل باروری موشها به شدت افت کرده و عصاره شیرین بیان توانسته اثرات محافظتی نسبی داشته باشد. این اثرات در گروه تیمار 2 بیشتر بود. نتیجهگیری: نهایتاً میتوان نتیجه گرفت که اثرات سوء استفاده از لتروزول، پتانسیل کاهش توان باروری در جنس ماده را داشته و استفاده از عصاره هیدروالکلی شیرینبیان با دوز مناسب، بعنوان یک آنتیاکسیدانت تا حدودی میتواند اثرات سوء هایپرآندروژنیسم ناشی از سندروم تخمدان پلیکیستیک بر توان باروری موش ماده را بهبود بخشد.