ارایه ی مدل ساختاری متغیر های مرتبط با رضایت شغلی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز
Abstract
زمینه و هدف : شناخت عوامل موثر در ایجاد خشنودی شغلی می تواند در افزایش رضایت شغلی اعضای هیات علمی و ایجاد انگیزه در جهت پیشبرد اهداف آموزشی و پژوهشی مفید باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارایهی مدل ساختاری پیش بینی متغیر های مرتبط بارضایت شغلی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز صورت می پذیرد. پیش بینی متغیر های مرتبط با رضایت شغلی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز صورت می پذیرد. روش بررسی: پژوهش حاضر مطالعه ای کاربردی و توصیفی است از منظر گردآوری اطلاعات و داده ها از نوع همبستگی است. جامعهی آماری متشکل از اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز است که از این میان 214 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید . ابزار گردآوری اطلاعات، تلفیقی از پنج پرسشنامه بسته و استاندارد است .امتیازدهی پرسشنامه به صورت لیکرت ۵گزینه ای بود. دادهها با بهره گیری از نرم افزا (lisrel8.5) و با استفاده از تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: بر اساس یافته های مطالعهی ارتباط معناداری میان تمامی متغیرهای پیش بین ( حمایت مدیر، هنجار ذهنی و امنیت شغلی) و خشنودی شغلی وجود دارد. همچنین متغیر واسطه ای ( خودکارآمدی) نیز ارتباط مستقیم و معنا داری با متغیر ملاک ( خشنودی شغلی) دارد. در نهایت نتایج تحلیل مسیر نشان داد که متغیرها ی پیش بین ( حمایت مدیر، هنجار ذهنی و امنیت شغلی) اثر غیر مستقیم و معناداری نیز از طریق متغیر واسطه ای ( خودکارآمدی) با خشنودی شغلی دارد. نتیجه گیری: در خشنودی شغلی اعضای هیات علمی متغیر های بسیاری تاثیر گذارند که تعدادی از آنها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیل مسیر نشان می دهد که امنیت شغلی و خودکارآمدی به ترتیب بیشترین اثر را یر متغیر ملاک یعنی خشنودی شغلی دار می باشند.