تأثیر پلی مورفیسم val۶۶met فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز بر اکتساب و تحکیم سازی حافظۀ حرکتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: فاکتورهای نوروتروفیک مشتق از مغز در القاء و نگهداری حافظه و یادگیری نقش ایفاء میکند. پلیمورفیسم ژن val66met فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز بیان این پروتئین را مختل میکند. به علت تفاوت بین اصول عصبی عملیاتی(به کارگرفته شده) در طول تحکیم سازی حافظۀ حرکتی و اصول عصبی عملیاتی در طول تمرین (اکتساب) و تأثیر فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز بر هر دوی این فرایندها، هدف از این مطالعه بررسی تأثیر پلیمورفیسم val66met بر اکتساب و تحکیم سازی حافظۀ حرکتی در فرایند یادگیری مهارت حرکتی پرتابی بود. مواد و روشها: ما به طور تصادفی صد دانشجوی دانشگاه کاشان، ایران (میانگین سنی 2/2±21/6 سال) را انتخاب کردیم. پس از نمونهگیری خون، استخراج dna ژنومیک، انجام واکنش زنجیرهای پلیمراز، تجزیه و تحلیل واکنش زنجیرهای پلیمراز به وسیلۀ ژل الکتروفورز 1/5 درصد و در پایان تعیین توالی توسط آنالیزگر abi prism 7000 sequencing، 46 شرکت کننده فاقد پلیمورفیسم val66met مشخص شدند و 54 شرکت کننده تحت تأثیر از پلیمورفیسم (حاملین متیونین) مشخص شدند. 10 شرکت کننده از هر گروه ژنتیکی (20 نفر) پس از پیش آزمون، به مدت 6 جلسه پرتاب بکهند توپ بیسبال انجام دادند. پس از 48 و 96 ساعت آنها در دو آزمون یادداری متوالی شرکت کردند. یافتهها: دادههای ما هیچ تفاوتی را بین حاملین متیونین و افراد فاقد پلیمورفیسم در اکتساب و آزمون یادداری اول نشان نداد. اگرچه حاملین متیونین به صورت معنیداری از افراد فاقد پلیمورفیسم در آزمون یادداری دوم ضعیفتر بودند. نتیجهگیری: این یافتهها نشان داد که پلیمورفیسم val66met فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز بر یادگیری حرکتی در مرحلۀ تحکیم سازی تأثیر بیشتری از مرحلۀ اکتساب دارد.