تاثیر سطوح مختلف مخمر saccharomyces cerevisiaeبر شاخص های رشد و پاره ای از شاخص های خونی و ایمنی تاسماهی سیبری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تـاثیر سطوح مخمر saccharomyces cerevisiae بر شـاخص هـای رشد و پـاره ای از شـاخص هـای همـاتولوژیک، بیوشیمیـایی و ایمنی تـاسماهی سیبری انگشت قد مورد بررسی قرار گرفت. 150 عدد تـاسمـاهی سیبری با وزن متوسط (sd±) 51/0± 18/32 گرم، در 15 وان فـایبر گـلاس توزیع شد. 5 جیره غذایی (sr0، sr0.75، sr1.5، sr2.25 و sr3) حاوی 45% پروتئین، 16% چربی و 5/3 % فیبر که به آنهـا مخمر در سطوح 0، 75/0، 5/1، 25/2 و3 گرم در کیلوگرم اضافه شده بود تهیه گردید. ماهیان به مدت 8 هفته در 3 وعده غذایی به میزان 3% وزن بدن در روز تغذیه شدند. در طول دوره تغذیه در فواصل 15 روزه تمامی ماهیان زیست سنجی شدند. در پایان دوره، 3 عدد ماهی از هر وان به طورتصادفی انتخاب گردیدند و از آنها نمونه خون اخذ و جهت آنالیز به آزمایشگاه ارسال شدند. وزن نهایی و ضریب چاقی در ماهیان تغذیه شده با جیره های sr1.5 وr2.25 برتری معنی دار آماری با ماهیانی داشت که با جیره فاقد مخمر تغذیه شده بودند (05/0>p). بیشترین درصد افزایش وزن، ضریب رشد ویژه، کارایی غذا، نسبت بازده پروتئین و کمترین ضریب تبدیل غذا متعلق به ماهیان تغذیه شده با جیره sr1.5 بود که به طور معنی داری بر ماهیان تیمار شاهد برتری داشتند (05/0>p). افزودن مخمر به جیره در سطوح 5/1، 25/2 و 3 گرم در کیلوگرم موجب افزایش معنی دار گلبول سفید، نوتروفیل، لایزوزیم و کمپلمان (c4) گردید (05/0>p). همچنین مقدار لمفوسیت و مونوسیت ماهیان تغدیه شده از جیره های sr1.5 و sr3 به طور معنی داری از ماهیان تیمار شاهد بیشتر بود (05/0>p). نتایج این تحقیق نشان داد که مخمر saccharomyces cerevisiae تاثیر مثبتی بر شاخص های رشد و سیستم ایمنی بدن بچه تاسماهی سیبری در مرحله انگشت قد داشته است.