تحلیل رابطه بین عدالت سازمانی و رضایت شغلی کارکنان سازمان بهزیستی شهر اصفهان
Abstract
طاهره بابازاده، دانشجوی دکتر فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان * عبدالرسول جمشیدیان، استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان حمید رحیمی، استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه کاشان محمدرضا مرادی، دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص هدف کلی این پژوهش، تحلیل رابطه عدالت سازمانی و رضایت شغلی کارکنان بهزیستی شهر اصفهان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری، شامل 689 نفر از کارکنان بهزیستی شهر اصفهان بودهاند که از این تعداد 86 نفر از طریق نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها شامل پرسشنامه محقق ساخته عدالت سازمانی در قالب 24 سؤال بسته پاسخ بر حسب طیف پنج درجهای لیکرت و پرسشنامه استاندارد رضایت شغلی مینه سوتا ( msq ) در قالب 100 سؤال بود. روایی هر دو پرسشنامه به صورت صوری، محتوایی و سازه تأیید شد. پایایی پرسشنامه عدالت سازمانی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 93/0 و پرسشنامه رضایت شغلی 92/0 به دست آمد. دادههای بهدست آمده به کمک نرم افزار spss و استفاده از آزمون ضریب همبستگی و رگرسیون تحلیل شد. یافتهها حاکی از وجود رابطه معناداری بین کلیه مؤلفه‌های عدالت سازمانی و رضایت شغلی بود. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که عدالت رویهای بهترین پیشبینیکننده رضایت شغلی است. طبق نتایج به دست آمده، f مشاهده شده در سطح 05/0> p تفاوت مثبت و معناداری را بین میانگین عدالت سازمانی و رضایت شغلی اعضا بر اساس سن، سابقه خدمت و وضعیت استخدامی نشان نمیدهد.