اثربخشی مداخله های آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد درمانگری بر تعلل ورزی تحصیلی دانش آموزان
Abstract
این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش پذیرش و تعهد درمانگری بر تعللورزی دانشآموزان پسر متوسطه انجام شد. روش پژوهش شبهتجربی با پیشآزمون، پسآزمون بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشآموزان پسر دوره متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی 95-94 بود. به منظور اجرای این پژوهش دو کلاس شامل 49 دانشآموز به روش نمونهبرداری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و به طور تصادفی یک کلاس 25نفری به گروه آزمایش و کلاس دیگری به گروه گواه تخصیص یافت. برای سنجش تعللورزی تحصیلی از مقیاس تعللورزی دانشآموز (pass؛ سولومون و راثبلوم، 1984) استفاده شد. مداخله آزمایشی مشتمل بر 8 جلسه آموزش فنون و راهبردهای پذیرش و تعهد درمانگری بود. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد با کنترل پیشآزمون، آموزش فنون پذیرش و تعهد درمانگری بر کاهش تعللورزی مؤثر بود و دو گروه تفاوت معناداری با یکدیگر داشتند. از آنجا که آموزش پذیرش و تعهد درمانگری در کاهش تعللورزی دانشآموزان مؤثر است، لذا استفاده از آن به عنوان روش درمانی توصیه میشود.