بررسی اثر محیط کشتهای مختلف در تولید آنزیم آمیلاز توسط یک سویه بومی باسیلوس سوبتیلیس
Abstract
مقدمه: آمیلاز از مهمترین آنزیمهایی است که در زیست فناوری اهمیت زیادی دارد. آمیلاز با کاربرد تجاری، بهطور گسترده از جنسهای باسیلوس به دست میآید. هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و جداسازی باسیلوس مولد آنزیم آمیلاز، تعیین فعالیت آنزیم آمیلاز و بررسی اثر تعدادی محیط کشت بر تولید این آنزیم است. مواد و روشها: نمونههای خاک از منطقه کشاورزی و آب از تالاب چغاخور در استان چهارمحال و بختیاری و نمونههای پساب از کارخانه مواد غذایی در استان اصفهان به شکل تصادفی جمعآوری شد. برای غربالگری سویه‌های مولد آنزیم آمیلاز، از محیط نشاسته آگار استفاده شد. فعالیت آنزیم آمیلاز با روش دی نیتروسالیسیلیک اسید (dns) اندازهگیری شد. اثر محیط کشتهای تریپتیکیس سوی براث (tsb)، نوترینت براث (nb)، محلول عصاره مخمر، شیر و ملاس چغندر بر تولید آنزیم آمیلاز بررسی شد. نتایج: از بین جدایههای مولد آنزیم آمیلاز، یک سویه جدا شده از پساب دارای بیشترین فعالیت آنزیم بود. با توجه به جدول باسیلوسهای کتاب برگی و شناسایی مولکولی، نمونه جداسازی شده به گونه باسیلوس سوبتیلیس متعلق بود. فعالیت آنزیم آمیلاز توسط باسیلوس سوبتیلیس در محیط تولید برابر با 21/7 (یونیت/ میلیلیتر) اندازهگیری شد. بحث و نتیجهگیری: در پژوهش حاضر، سویه باسیلوس سوبتیلیس جدا شده از پساب میزان در خور توجهی از تولید آنزیم معادل 21/7 (یونیت/ میلیلیتر) را نشان داد. در بین محیطهای کشت بیشترین میزان فعالیت آنزیم آمیلاز حاصل از باسیلوس سوبتیلیس در محیط ملاس چغندر مشاهده شد. با توجه به پژوهش حاضر استفاده از سویه‌های باسیلوس برای دستیابی به آنزیم آمیلاز روشی کارآمد است.