بهینه سازی تولید بیواتانول از باگاس نیشکر پیش تیمار اسیدی شده با به کارگیری پیکیا استیپیتیس
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: به علت محدود بودن سوخت های فسیلی و مصرف روز افزون آنها، تولید سوخت های زیستی مایع از اهمیت بالایی برخوردار است. استفاده از مواد اولیهای که مصرف غذایی نداشته باشند، مانند مواد لیگنوسلولزی برای تولید سوختهای زیستی نسل دوم مطرح اند. با توجه به اینکه مقدار در خور توجهی از مواد لیگنوسلولزی را قندهای پنتوز تشکیل می دهد، استفاده از این قندها برای تولید سوخت های زیستی اهمیت ویژهای دارد. بنابراین، در این پژوهش، از مخمر پیکیا استیپیتیس برای تولید بیواتانول از این قندهای پنج کربنه و بهینه‌سازی شرایط تخمیر استفاده شده است. مواد و روشها: باگاس نیشکر با روش اسید رقیق پیش تیمار شد. از مخمر پیکیا استیپیتیس برای تخمیر قندهای حاصل از پیش تیمار باگاس استفاده شد. برای بهینه سازی فرآیند تخمیر و افزایش مقدار اتانول منابع نیتروژن، فسفر، روی، گوگرد، منیزیم و ویتامین مورد نیاز مخمر با استفاده از روش طراحی آزمایش ها بررسی شد. در طراحی تاگوچی، آرایه l27 با 8 عامل و سه سطح در نظر گرفته شد. نتایج: تحلیل نتایج حاصل از طراحی آزمایش ها به روش تاگوچی نشان می دهد که شربت ذرت خیسانده، دیآمونیومهیدروژن فسفات، منیزیم سولفات و پتاسیم دی هیدروژن فسفات به ترتیب اثر در خور توجهی بر روی تولید اتانول داشتهاند. آزمایش تاییدی نشان داد که مقدار اتانول نسبت به میانگین دادهها 97 درصد افزایش یافت. اتانول طی 48 ساعت با بازده 26/0گرم اتانول بر گرم قند مصرفی و بهره دهی 125/0 گرم بر لیتر بر ساعت تولید شد. بحث و نتیجهگیری: تولید اتانول از باگاس نیشکر از آبکافته باگاس در شرایط بهینه نسبت به پژوهشهای مشابه بازده بیشتری داشته است. نتایج حاصل از تولید اتانول با استفاده از منابع ارزان قیمت، پس از بهینه سازی، نشان از اهمیت محیط کشت بهینه برای تولید اقتصادی اتانول دارد .