بهینه سازی تولید، خالصسازی و شناسایی پلی گالاکتوروناز از قارچ عامل بیماری ساق سیاه لوبیا
Abstract
مقدمه: در این مطالعه، تولید یک پلی گالاکتوروناز از قارچ بومی عامل بیماری ساق سیاه لوبیا، فعال در اسیدیته 3 و مناسب برای استفاده در صنایع آب میوهگیری بررسی شد. اشکال مناسب کربن، نیتروژن و فسفر شناسایی و برای تولید بهینه آنزیم به کار گرفته شد . مواد و روش ها: قارچ عامل بیماری ساق سیاه لوبیا در محیط تولید کشت شد. سکروتوم قارچی جدا شد و از آن پلیگالاکتوروناز به کمک کروماتوگرافی ستونی به خلوص نسبی رسید. فعالیت بیوشیمیایی آنزیم و سکروتوم هر دو به روش کالریمتری تحلیل شد. تولید پلیگالاکتوروناز با تغییر در محتوی محیط کشت، اسیدیته و دما از طریق آزمایشات فاکتوریل ناقص موسوم به تاگوچی بهینه شد. سینتیک آنزیمی و پایداری دمایی و اسیدیته آزمایش شد . نتایج: گستره ای از قندها به غیر از گلوکز و کیتین تولید را افزایش دادند. سولفات آمونیوم و پپتون نشان دادند که منابع مناسب ازتی هستند. در بین منابع فسفاتی، دی پتاسیم هیدروژن فسفات بیشترین تأثیر را نشان داد. تحلیل به کمک روش آرایههای متعامد تاگوچی نشان داد که اسیدیته، دما، آمونیوم سولفات و عناصر میکرو اثر معنی داری در تولید پلی گالاکتوروناز داشتند. به علاوه، مقایسات میانگین گویای این بود که حالت بهینه تولید در اسیدیته 6، دمای 35 درجه سانتیگراد، 2 گرم در لیتر آمونیوم سولفات و 2 میلی گرم در لیتر عناصر میکرو به دست آمد . بحث و نتیجه گیری: آنزیم خالص شده، وزن مولکولی برابر 70 کیلو دالتون داشت که بیشترین فعالیت خود را در اسیدیته 3 و دمای 30 درجه سانتی گراد نشان می داد. در بین کاتیون های مورد آزمون، آهن دو ظرفیتی فعالیت آنزیم را تا 2 برابر افزایش داد ولی عصاره قارچی پاسخ متفاوتی نشان داد .