تخمین درصد پوشش گیاهی منطقه خشک ایران مرکزی با استفاده از تصاویر ماهواره ای (مطالعه موردی: حوزه شیطور، بافق)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پوشش گیاهی بهعنوان یکی از مهمترین اجزای هر اکوسیستم به شمار میرود. تعیین میزان درصد پوشش گیاهی بهمنظور فهم تعاملات بین زمین و اتمسفر، تأثیر آن بر اقلیم، میزان فرسایش خاک، بررسی خشکسالی، و مدیریت منابع طبیعی بسیار ضروری است. هدف از این پژوهش، تخمین درصد پوشش گیاهی با استفاده از شاخصهای رایج پوشش گیاهی است. در این تحقیق از تصویر ماهوارهای alos (avnir)مربوط به تیر ماه 1388 و مطالعات میدانی همزمان با گذر ماهواره در حوزة شیطور (بافق یزد) استفاده گردید. درصد پوشش گیاهی در 52 پلات تصادفی اندازهگیری و از 17 شاخص پوشش گیاهی (arvi, dvi, evi, savi, savi2, tsavi, sarvi, wdvi, ndvi, pvi, ipvi, gemi, msavi1, msavi2, osavi, sr, msr) بهمنظور محاسبهی درصد پوشش گیاهی استفاده گردید. ارزیابی نتایج حاصل از شاخصهای گیاهی مورد استفاده، به دو روش ارزیابی تقاطعی و تقسیم دادهها به دو دستهی تست و آموزشی انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که تقسیمبندی دادهها به دو دستة تست و آموزشی در تعیین میزان موفقیت شاخصها تأثیرگذار است. بر اساس نتایج، شاخصهایی که در محاسبهی خود ضرایب خط خاک را در نظر میگیرند در مقایسه با سایر شاخصها، به ویژه شاخصهایی که از ضرایب ثابت تصحیح کنندهی اثر خاک استفاده میکنند، از دقت مناسبتری (r2>0.63, rmse