رویکرد نهج البلاغه به ظلم و نفاق سیاسی به عنوان دو ضدارزش
Abstract
اسلام، آیینی ارزش آفرین است؛ با ارزش های ناهنجار و ناهمسوی با کرامت انسانی، مبارزه کرده و نظامی از ارزشهای الهی و انسانی بنیان نهاده است. حضرت علی (ع) برترین مفسر دین و قرآن به شمار می آید که جانش آمیخته با معارف قرآن و زندگیاش همراه با آن است. پژوهش حاضر، با توجه به مطلب مذکور و تأکید بر اینکه معارف علوی گویاترین، استوارترین و عینیترین آموزههای مرتبط با ابعاد دین و زندگی است و نهج البلاغه، مهمترین سندی است که میتواند اندیشه علوی را گزارش کند، ضدارزشها را در حوزه مسائل سیاسی از منظر نهج البلاغه به بحث نهاده است. در آغاز، سیاست را در نگاه حضرت دنبال میکند، پس از آن دو ضدارزش سیاسی ظلم و نفاق را برمی رسد که در نهجالبلاغه نمود بیشتری داشتهاند. البته ادعایی نیست که همه ضدارزش های سیاسی ذکر شده در نهجالبلاغه آورده شده؛ بلکه در حد امکان، مهم ترین مطالب مربوط به موضوع مذکور که در بیانات امام علی (ع) گسترده شده، در قالب عناوینی اصلی آمده و سپس بقیه اشارات وی به صورت ریزموضوعی در بحث گنجانده شده است.