تهیه حسگر زیستی گلوکز با به کارگیری الکترود کربن شیشه ای اصلاح شده با نانولوله های کربن و پلیمر ۴-آمینوتیوفنول
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این مقاله تهیه یک حسگر زیستی بسیار حساس گلوکز بر اساس استفاده از آنزیم گلوکز اکسیداز ارایه شده است. برای تثبیت آنزیم روی سطح الکترود از پیونددهنده ی عرضی گلوتارآلدهید استفاده شده است. بر این اساس، نخست سطح الکترود کربن شیشه ای با نانولوله های کربنی چند دیواره اصلاح شد. فرایند الکتروپلیمریزاسیون در سطح الکترود، در سل الکتروشیمیایی و در تماس با محلول اتانولی حاوی 4-آمینوتیوفنول با غلظت 2 میلی مولار و سولفوریک اسید با غلظت 0/07 مولار پس از عبور دادن گاز نیتروژن، به وسیله 14 چرخه ی ولتاموگرام چرخه ای با سرعت روبش 50 میلی ولت بر ثانیه در گستره ی پتانسیل 0/2- تا 1/2+ ولت نسبت به الکترود مرجع ag/agcl انجام گرفت. تشکیل پلیمر بر روی سطح الکترود ویژگی های الکتریکی و مکانیکی سطح را افزایش می دهد و باعث انتقال سریع الکترون می شود. با افزایش گلوکز و کم شدن جریان دماغه ی کاتدی، رابطه ی خطی خوبی بین غلظت گلوکز و کاهش جریان کاتدی به دست آمد. این روش حساسیت μa/µm 021/،0 گستره ی خطی 1 تا 450 میکرو مولار با ضریب هم بستگی 0/996، حدتشخیص 0/1 میکرومولار را داراست. ضریب انتقال الکترون 0/47 و ثابت انتقال الکترون s-1 3/2 از دیگر ویژگی های قابل توجه کار حاضر به شمار می رود که نشان دهنده ی انتقال الکترون آسان در این سامانه است.