دیدگاه پرستاران شاغل در بیمارستان های علوم پزشکی تهران در زمینه نقش ها و فعالیت های پرستاری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پرستاران نقش ها و وظائف مختلفی برای کمک به بیمار یا بستگان و افراد جامعه ایفاء می نمایند مانند نقش های آموزشی، مراقبتی، حمایتی، حفاظتی و هماهنگ کننده و ارائه خدمات مطلوب پرستاری بستگی به ایفای نقش های مختلف دارد. پرستاران با افزایش آگاهی خود در زمینه نقش ها و استفاده مناسب از آن در موقعیت های مختلف می توانند باعث موفقیت در طرح های درمانی شوند. این پژوهش یک مطالعه توصیفی است که به منظور بررسی دیدگاه پرستاران شاغل در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران در زمینه نقش ها و فعالیت های پرستاران انجام شده است. واحدهای مورد پژوهش در این تحقیق شامل 104 پرستار شاغل بودند و از طریق نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سه قسمتی مشتمل بر 8 سؤال مربوط به خصوصیات دموگرافیک، 41 سؤال مربوط به نقش های چهارگانه در حیطه های آموزشی، حمایتی، حفاظتی و هماهنگ کننده و دو سؤال باز درباره موانع موجود در ایفای نقش ها و پیشنهادها برای رفع موانع بود. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار spss و آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. نتایج پژوهش در ارتباط با فعالیت هایی که توسط پرستاران در بیمارستان ایفاء می شود نشان داد بیشترین فعالیت در زمینه نقش آموزشی مربوط به آموزش به بیمار، در نقش حمایتی مربوط به توجه از بیماران مضطرب و بی قرار، در نقش حفاظتی مربوط به محافظت از آنژیوکت و پانسمان و در نقش هماهنگ کننده مربوط به هماهنگی در مورد ویزیت روزانه بوده است. میزان ایفای نقش ها و توانائی و آمادگی انجام آنها در حیطه های مختلف نشان داد که 7/31% از فعالیت های آموزشی، 6/35% فعالیت حمایتی، 45/38% فعالیت های حفاظتی و 8/54% فعالیت های هماهنگ کننده در سطح مطلوب انجام می گیرد و بیشترین درصد فعالیت های نامطلوب با 8/30%، مربوط به نقش حمایتی پرستار می باشد. همچنین نتایج نشان داد توانایی و آمادگی پرستاران برای ایفای فعالیت ها در چهار حیطه آموزشی - حمایتی، حفاظتی، هماهنگی «خوب» و «متوسط» می باشد. در ضمن عواملی همچون خستگی، نداشتن آموزش ضمن خدمت، کمبود پرسنل، امکانات و درآمد ... از عوامل مهم تأثیرگذار بر ایفای نقش ها می باشد و پیشنهادهایی برای رفع موانع عنوان شد.