اثرپذیری دستمزدها از بهره وری نیروی کار در ایران (کاربرد روش جوهانسن- جوسیلیوس)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
دستمزد و بهرهوری نیروی کار دو متغیر کلیدی بازار کار هستند و در دو سطح خرد و کلان به لحاظ منطق اقتصادی و سیاستگذاری مورد توجه صاحبنظران اقتصادی قرار دارند. این دو متغیر از یک سوی به کارایی تصمیمهای آحاد اقتصادی و از سوی دیگر به رشد، توسعه و رفاه اقتصادی مربوط میشوند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثرپذیری دستمزدها از بهره وری نیروی کار در ایران و در فاصلهی سالهای 1357 تا 1391 می باشد و برای تحلیل موضوع از روش جوهانسن-جوسیلیوس استفاده شده است. بر اساس نتایج بهدست آمده از این روش، اثرگذاری ضرایب متغیرها بر اساس مبانی نظری مورد انتظار بوده و از نظر آماری نیز معنیدار میباشند. نتایج حاکی از آن است که در بلندمدت، افزایش هر یک از متغیرهای متوسط بهرهوری نیرویکار، سطح حداقل دستمزد، تحصیلات نیرویکار و میزان اشتغال نیرویکار باعث افزایش سطح متوسط دستمزد میشود. هم چنین نتایج مربوط به الگوی تصحیح خطای برداری نیز حاکی از آن است که در هر دوره 79/0 از عدم تعادل کوتاهمدت برای رسیدن به تعادل بلندمدت تعدیل میشود.