پاسخ سطح گرلین آسیل دار پلاسمایی به تعداد گام روزانه زنان سالمند یائسه فعال و کم تحرک
Abstract
اهداف گرلین تام پلاسمایی در ایزوفورم های آسیل دار و بدون آسیل هنگام چاقی، هایپرگلیسمی، سوء تغذیه، ورزش و محدودیت کالری تغییر می کند. مطالعات علمی نیمرخ تغییرات و پاسخ هورمون گرلین تام را به دنبال ورزش های هوازی ناهمگون نشان داده است. ازآنجاکه فعالیت پیاده روی به صورت آرام یا نسبتاً تند، در متن فعالیت های روزمره اقشار میانسال و سالمند جریان دارد، هدف پژوهش حاضر بررسی این پرسش است که آیا میانگین تعداد گام روزانه با سطح پایه ایزوفورم گرلین آسیل دار زنان یائسه به سبک های زندگی متفاوت، وابسته است؟ مواد و روش ها چهل زن یائسه سالمند )سن 6/ 4 ± 9/ 55 سال( بدون عوراض قلبی-عروقی و متابولیک یا ارتوپدی و بر مبنای تعداد گام روزانه به دو گروه فعّال )بیست نفر( و ک متحرک )بیست نفر( تفکیک شدند. یافته ها میانگین تعداد گام روزانه گروه فعّال ) 2659 ± 8022 ( نسبت به گروه کم تحرک ) 913 ± 3450 ( به صورت معنادار بالاتر بود. غلظت های پایه گرلین فعّال در دو گروه فعّال ) 195/4 ±pg/ml131 ( و کم تحرک ) ±73 pg/ml 165/4 ( تفاوت معناداری نداشت همچنین ارتباط معناداری میان سطح گرلین آسیل دار و تعداد گام روزانه آنان به دست نیامد ) 05 / p 0نتیجه گیری افزایش حجم فعالیت بدنی زنان سالمند یائسه با کاهش عوامل خطرزای بیماری های مزمن و کنترل چاقی ارتباط پیدا می کند. به علاوه افزایش تعداد گام روزانه )حداقل به اندازه 8000 گام در روز( تأثیری بر تغییر سطوح هورمون های گرلین آسیل دار و انسولین ناشتا نداشت. به نظر می رسد که مطابق شواهد علمی آستانه حداقل 10000 گام روزانه، احتمالاً برای دستیابی به ایجاد پاسخ سازگاری های متابولیک این هورمون اشتها در افراد بزرگسال و میانسال قابل توجه باشد که به مراتب پایین تر از حجم فعالیت بدنی زنان فعّال در این مطالعه مقطعی است.