گزارش یک گونه از کنه های خانواده (parasitidae (acari: mesostigmata از ایران (گزارش کوتاه)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
کنههای خانوادهی parasitidae با بیش از 400 گونهی شناخته شده، دارای پراکنش جهانی بوده و شکارگران آزادزی هستند که از تخم و مراحل نابالغ بندپایان خاکزی و نماتدها تغذیه میکنند (1). این خانواده شامل دو زیرخانوادهی pergamasinae و parasitinae است که اعضای زیرخانوادهی pergamasinae اغلب به زیستگاههای نسبتاً پایدار مانند لاشبرگ کف جنگلها و چمنزارها، خزهها و علفهای دریایی پوسیده تمایل دارند و روابط همسفری در بین اعضای این زیرخانواده تا کنون مشاهده نشده است. اعضای زیرخانوادهی parasitinae در زیستگاههای ناپایا مانند کود، کمپوست، آشیانهی پستانداران و حشرات کوچک و دئوتونمف آنها نیز اغلب به صورت همسفر یا فورتیک (phoretic) روی حشرات یافت میشوند (4). جنسsaprogamasus willmann, 1949 با معرفی گونهی s. ambulacralis willmann, 1949 با دارا بودن صفحات پیشسینهای کوچک و اسکلروتینی، صفحهی سینهای با حاشیهی عقبی مستقیم، صفحات پسسینهای مجزا و بدن کماسکلروتینی از جنس trachygamasus berlese, 1905 جدا معرفی شد که این طبقهبندی توسط عدهای از متخصصان پذیرفته شد، اما اغلب متخصصان معتقد به مترادف بودن این دو جنس هستند که ما نیز از طبقهبندی اخیر پیروی میکنیم (1). از میان گونههای گزارش شده از ایران که متعلق به 11 جنس هستند تنها یک گونه از کنههای این جنس با نام t. gracilis karg, 1971 از روی لاشه موش از ایران گزارش شده است (2, 3). در بررسیهای انجام شده روی کنههای میاناستیگمای خاکزی در شمالغرب استان کرمان و نیز میاناستیگمایان مرتبط با سختبالپوشان در منطقهی بم، کنهی t. ambulacralis از خاک و لاشبرگ در منطقهی مانی (17/1/1391) و همچنین مرتبط با سوسک oryctes elegans prell در منطقهی سه کهور (7/2/1391) جمعآوری و شناسایی شد که گونهای نزدیک به t. gracilis و گزارشی جدید برای فون کنههای ایران است. این گونه با داشتن بدن بزرگتر (900-700 میکرومتر)، وجود 18-15 جفت موی اُپیستونوتال، شش جفت موی پیشمخرجی روی صفحهی شکمی و صفحات پیشسینهای کوچک و ذوزنقهای شکل از گونهی نزدیک (t. gracilis) که دارای بدن کوچکتر (475-400 میکرومتر)، 15-14 جفت موی اُپیستونوتال، هفت جفت موی پیشمخرجی روی صفحهی شکمی و صفحات پیشسینهای بزرگتر و تقریباً دایرهای شکل میباشد قابل شناسایی است. گونهی t. ambulacralis جمعآوری شده از ایران با دارا بودن ویژگیهای فوق و طول ایدیوزوما 713-688 میکرومتر از گونهی t. gracilis تفکیک میشود.