کانسار مگنتیت- آپاتیت خانلق، شمال غربی نیشابور: کانی شناسی، ساخت و بافت، دگرسانی و تعیین مدل
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
کانسار مگنتیت- آپاتیت خانلق در شمال غربی نیشابور قرار دارد. این گستره جزء منطقهی ساختاری بینالود است و در شرق کمان ماگمایی ترشیاری قوچان- سبزوار واقع شده است. زمینشناسی منطقه شامل واحد آتشفشانی داسیتی است که مورد نفوذ تودههای نیمه عمیق با ترکیب کوارتزمونزودیوریت و گرانودیوریت الیگوسن در آن نفوذ کرده است. واحدهای رسوبی میوسن نیز روی آنها رورانده شدهاند. ماگماتیسم منطقه ویژگی گرانیتوئیدهای نوع i را نشان میدهد و در منطقهی فرورانش تشکیل شده است. کانهزایی بیشتر به شکل رگه و رگچه در تودههای نفوذی نیمه عمیق تشکیل شده است. ساخت و بافتهای رگچهای، برشی، تودهای، پرکنندهی فضای خالی و رشتهای دیده میشود. مگنتیت (با ti، v و s کم) و هیدروکسی آپاتیت همراه با باطلههای کلسیت، اپیدوت، کوارتز، پیروکسن و کلریت، مهمترین کانیهای کانسار هستند و پیریت و کالکوپیریت به مقدار ناچیز آنها را همراهی میکنند. هماتیت و مالاکیت مهمترین کانی ثانویه هستند. مهمترین دگرسانیهای منطقه عبارتند از: پروپلیتیک، کربناتی، سیلیسی و آرژیلیک که منطقهی پروپلیتیک و کربناتی بیشترین گسترش را دارند. بررسی موقعیت زمین ساختی، سنگ میزبان، کانیشناسی، دگرسانی و ساخت و بافت نشان میدهند که کانسار خانلق بیشترین شباهت را با ذخایر نوع کایرونا دارد.