بررسی تطبیقی طبیعت گرایی در اندیشه های سهراب سپهری و جبران خلیل جبران
Abstract
مقایسۀ آثار سهراب سپهری، شاعر معاصر ایران و جبران خلیل جبران، شاعر و نویسندۀ معاصر عرب، در حوز ۀ ادبیّات تطبیقی مکتب آمریکا می گنجد، زیرا میان سپهری و جبران تأثیر و تأثّری نبوده است. یکی از وجوه مشترک میان نوشته های این دو هنرمند، طبیعت گرایی است که در آثارشان به مثابۀ آرمان شهر قرار گرفته است. این دو ادیب در این آرمانشهر برای رسیدن به ملکوت، وحدت و دوری از شهر آراسته به ظواهر صنعتی، در تکاپو هستند. در این میان، سپهری به طبیعت نزدیکتر است و پیوسته زبان به ثنای پدیده های نیک و بد طبیعت می گشاید و در اندیشۀ خود دیدگاهی متضاد نسبت به طبیعت ندارد و سرانجام در آرمان شهر خود به آرامش روحی میرسد، با وجود این به اسرار عناصر طبیعت دست نمی یازد. امّا جبران علیرغم طبیعتستایی اش، گاهی در ظاهر، به ذمّ پدیده های طبیعت می پردازد و با مکاشفۀ اسرار طبیعت، خود را نسبت به محقّق ساختن آرمان شهر دردل طبیعت عاجز می بیند.