بررسی وضعیت سلامت معنوی دانشجویان پردیس خودگردان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در سال ۱۳۹۵
Abstract
سابقه و هدف: سلامت معنوی، یکی از بُعدهای مهم سلامت در انسان و رویکردی مهم در ارتقای سلامت عمومی محسوب میشود. با توجه به اهمیت نقش این بُعد سلامت، پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت سلامت معنوی دانشجویان پردیس خودگردان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در سال 1395 صورت گرفته است روش کار: این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است. جامعهی پژوهش شامل 346 نفر از دانشجویان پردیس خودگردان (پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی) دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در سال 95 است، که بهروش سرشماری انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامهی 20 سؤالی استاندارد معنوی (alutzian-elison ) بود. دادهها پس از جمعآوری با استفاده از آزمون پارامتریک t-test و نیز آزمون تحلیل واریانس، تجزیه و تحلیل شد. در این پژوهش همه ی موارد اخلاقی رعایت شده است. علاوه براین، نویسندگان مقاله هیچ گونه تضاد منافعی گزارش نکرده اند. یافته ها: یافتهها نشان داده که از بین متغیّرهای جمعیتشناختی (جنس، سن، محل تولد، وضعیت تأهل، وضعیت مسکن، ترم و رشتهی تحصیلی) فقط متغیّر جنس با میانگین نمرهی سلامت معنوی ارتباط معناداری دارد و نمرهی سلامت مذهبی دانشجویان بالاتر از نمرهی سلامت وجودی آنان است. نتیجه گیری: با توجه به فرهنگ غالب مذهبی در جامعهی ایرانی، انتظار تأثیرهای مذهبی که منبع سازگاری محسوب میشود، طبیعی است. ازاینرو، ضرورت دارد که در حمایت از جوانان به بُعد معنوی آنان توجه شود، تا شاهد تأثیر اینگونه مراقبتها و ایجاد احساس آرامش و تسریع بهبودی در بیماران باشیم.