مطالعه روند اسپرماتوژنز و نقش حفاظتی عنصر روی در بیضه یک سمت بعد از وارد آمدن ضربه بلانت به بیضه طرف مقابل موش صحرایی نابالغ نژاد ویستار
Abstract
زمینه و هدف در مورد اثر ترومای بلانت یک طرفه بیضه بر عملکرد و ساختمان بیضه طرف مقابل تاکنون گزارشات ضد و نقیضی منتشر شده است. این مطالعه با هدف تعیین عواقب ترومای بلانت یک طرفه بیضه بعد از گذشت یک دوره اسپرماتوژنز (معادل 40 روز) بر تعداد اسپرماتیدهای گرد و دراز، سلول های اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت های اولیه، سلول های لیدیگ و سرتولی و هم چنین ساختمان این سلول ها در بیضه سمت مقابل و تعیین اثر عنصر روی بر تغییرات بالا انجام گرفت. روش بررسی در این مطالعه تجربی 30 سر موش صحرایی نابالغ نژاد ویستار با سن 7 هفته انتخاب و به سه گروه مساوی(10 (n=تقسیم شدند. گروه اول به عنوان شاهد بودند که بیضه سمت چپ آن ها تحت بیهوشی عمومی مورد جراحی قرار گرفت. در گروه دوم و سوم ترومای بلانت بر بیضه سمت چپ وارد شد که باعث پاره شدن غلاف سفید بیضه گردید. در گروه سوم، بلافاصله پس از ضربه، سولفات روی با دوز 30 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی تزریق و سپس به مدت 40 روز روی با دوز روزانه واحد (part per million) ppm500 و به صورت خوراکی تجویز شد. پس از این مدت موش ها کشته شده و بیضه سمت راست از بدن موش ها خارج گردید. پس از انجام مراحل مختلف تهیه لام و رنگ آمیزی هماتوکسیلین - ائوزین، تعداد اسپرماتیدهای گرد و دراز، سلول های اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت های اولیه، سلول های لیدیگ و سرتولی و هم چنین ساختمان این سلول ها مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون anova و آزمون های تکمیلی توکی و دانکن تجزیه و تحلیل شدند و 05/0p ). تغییرات هیستولوژیک در سلول های سرتولی و بینابینی در دو گروه دوم و سوم مشاهده گردید. اثر حمایتی روی بر تعداد و ساختمان سلول های ژرم معنی دار نبود (05/0p>). نتیجه گیری بر اساس این مطالعه ضربه بلانت یک طرفه بیضه بعد از گذشت 40 روز تعداد اسپرماتیدهای گرد و دراز، سلول های اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت اولیه، سلول های لیدیگ و سرتولی بیضه سمت مقابل را تغییر نمی دهد. این تحقیق، مطالعه طولانی مدت بافت بیضه بعد از ضربه بلانت با استفاده از میکروسکوپ الکترونی به صورت اختصاصی پیشنهاد می نماید.