بررسی رابطۀ فرهنگ یادگیری سازمانی با توانمندسازی روان شناختی و نوآوری سازمانی، با توجه به نقش میانجی گری یادگیری سازمانی در کارکنان شرکت ملی حفاری ایران
Abstract
این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین فرهنگ یادگیری سازمانی با توانمندسازی روان شناختی و نوآوری سازمانی و نیز نقش واسطهای یادگیری سازمانی انجام شده است. طرح پژوهش همبستگی از طریق الگویابی معادلات ساختاری (sem) است. جامعه آماری این پژوهش متشکل از کلیه کارکنان شرکت ملی حفاری ایران تشکیل بوده است که از بین آنها تعداد 240 نفر به شیوۀ تصادفی طبقهای به عنوان نمونه انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای فرهنگ یادگیری سازمانی (واتکینز و مارسیک، 2003)، یادگیری سازمانی (لوپز، پئون و اورداس، 2004)، توانمندسازی روان شناختی (اسپریتزر، 1995) و نوآوری سازمانی (وانگ و احمد، 2004) جمعآوری و با استفاده از روش الگویابی معادلات ساختاری و بوت استرپ تحلیل شدند. تحلیلهای الگویابی معادلات ساختاری برازندگی الگوی پیشنهادی را با دادهها حمایت کردند. نتایج حاکی از اثر مستقیم فرهنگ یادگیری سازمانی بر یادگیری سازمانی، یادگیری سازمانی بر توانمندسازی روان شناختی و نوآوری سازمانی و اثر غیرمستقیم فرهنگ یادگیری سازمانی بر توانمندسازی روان شناختی و نوآوری سازمانی از طریق یادگیری سازمانی است.