اثربخشی واقعیت درمانی بر تاب آوری مادران دارای فرزند مبتلا به سرطان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
معمولا، همه ی کودکان به بیماریهای مختلفی در طول دوره ی نوزادی و کودکی خود دچار میشوندولی، برخی بیماریها نظیر سرطان شرایطی را تحمیل میکند که زندگی روزمره و خانواده ی این کودکان را مختل میسازد. از آنجایی که تابآوری، توانایی فعالانه عمل کردن و موثر بودن به جای واکنشی عمل کردن و منفعل بودن در پاسخ به موقعیتهای استرسآمیز است، هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی واقعیتدرمانی بر تابآوری مادران دارای فرزند مبتلا به سرطان بود. بدین منظور، طی یک پژوهش نیمه آزمایشی با پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل، 20 مادر داوطلب دارای فرزند مبتلا به سرطان بستری در بخش خون و آنکولوژی به صورت در دسترس در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه شامل 10 نفر)، کاربندی شدند. گروه آزمایش، به مدت 10 جلسه ی 45 دقیقهای به صورت انفرادی تحت مداخله ی مبتنی بر واقعیتدرمانی قرار گرفتند ولی گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. آزمودنی ها قبل و بعد از مداخله، از نظر تابآوری مورد آزمون قرار گرفتند و نتایج تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس نشان داد ک، تاثیر واقعیتدرمانی بر تابآوری مادران دارای فرزند مبتلا به سرطان معنادار است. به نظر می رسد آموزشهای واقعیتدرمانی بر تابآوری مادران دارای فرزند مبتلا به سرطان موثر است.